Autechre - Quaristice (Waardering Muziekwereld) ***˝
Werkelijk van
een andere wereld!!! Ik heb gewacht en gewacht. Ben me erdoorheen gaan worstelen
en ben tot de conclusie gekomen dat dit nog niet door Autechre gedaan is. In
ieder geval niet op de manier die ze nu gevonden hebben. Het album begint met
een relatief rustige ambient sfeer, maar maakt na 3 minuten plaats voor een
droog en herhalend drumpatroontje met een aparte dx10-achtige melodie. De tracks
3,4 en 5 sluiten er eigenlijk wel goed op aan. Veel ritmiek, aparte
melodielijnen en een soort overDUB-gevoel. Na een korte onderbreking van nog
geen anderhalve minuut(track 6), waarin echo's, galmen en overdrives verwerkt
zijn, begint het (vind ik) meest "normale" nummer van dit album. Weer een soort
dx10 instrument, maar deze keer meer als drumpatroon gepositioneerd in het
nummer. 5 minuten gespeel met tikjes en echo's en, verrassend genoeg, tegen het
einde een opmerkelijk gebruik van een bijna standaard synthesizer-geluid. Een
nummertje ambient, een nummertje beats en dan zijn we alweer aanbeland bij
nummer 10. 1 van de "vetste" tracks op deze cd. Gewoon luisteren!!! 11 gaat door
waar 10 gestopt is en 12 doet het tegenovergestelde. 12 vind ik het "leukste"
nummer, waarin je "Autechre"-ritmiek en aparte geluiden perfect hoort
samensmelten. 13 klinkt een beetje als "zomaar-wat-gedaan", maar NIET als het
nummer 20 keer achter elkaar afgespeeld wordt. Dan komen onderliggende
structuren naar boven sijpelen en raakt de abstractie weg. 14 is eigenlijk heel
maf. Er zit niets in, maar er gebeurd vanalles. En volgens mij is het een diep
weggestopt 6/4 ritme, maar... 15 daarentegen is meer een soort overstuurgeraakt
drumapparaat. Errug leuk!!! 16 geeft een lekker dub-gevoel door de weggestopte
drums met daarboven een goed te volgen melodielijntje EN strings (!!!). Dan 17
(euhhh...) tja...een beetje terug naar Confield. Zeer goed nummer!!! Dan een
nummer acid waarin een heel "cool" sprongetje in het ritme komt. We zijn
aanbeland bij de twee (2) laatste tracks en dat zijn eigenlijk gewoon twee (2)
ambient-tracks. Heel erg mooi. Deze nummers geven perfect de sfeer van het album
weer. Vooral het ALLERLAATSTE (!!!) nummer van de cd doet mij goed. Een bijna
vals geheel. Errug, errug mooi. Ik vind dit, op 1 album na (confield), het beste
album van het Engelse duo. Verrassend, veel te ontdekken, ritmiek maar ook weer
eens datgene waar ze ooit zo goed in waren; heerlijke ambient!!! En dat is
eigenlijk best wel lang geleden. Kortom, een echte aanrader voor de
electronica-liefhebber!!!!!
schrijver/bron: exmatproton | toegevoegd op 04-03-2008
Bron: www.velvetmusic.nl
Autechre word
gevormd door Rob Brown en Sean Booth en is al sinds 1991 bezig. Quaristice is
inmiddels al weer het negende album van dit Britse duo. Ze al meer dan twee
decennia bezig, dus Rob Brown en Sean Booth kunnen met recht tot de godfathers
van het “Intelligent Dance Music” (IDM) genre gerekend worden. Autechre heeft
meerdere kanten hebben we in de jaren geleerd. Hun muziek heeft soms een
sfeerrijke, melodieuze inslag, zoals op Tri Repetae. Op andere albums is er de
meer abstracte kant, denk aan Confield, waarop minder melodie te horen is en de
nadruk meer op het abstracte en ritmische ligt. Quaristice, het laatste album,
valt in deze laatste categorie. Het hele album bevat 20 nummers. Al deze nummers
zijn stukjes uit eerdere “Jams” die ze met elkaar gebruiken. Stukjes aan elkaar
geplakt, soundscapes met ondoordringbare drumpatronen. Het lijkt erg van de hak
op de tak, maar daar staat IBM juist voor. Autechre is er al meerdere malen van
beschuldigd te abstract te willen zijn. Maar wanneer je de nummers vaker
beluistert, verdwijnt hun abstractie langzamerhand en worden er structuren
zichtbaar(hhorbaar). Geluiden en lagen blijken in elkaar te passen in plaats van
lukraak bij elkaar geplakt te zijn. Quaristice is een album dat met iedere
luisterbeurt groeit, maar je moet er wel open voor staan.
schrijver/bron: Jeroen van Heukelom | toegevoegd op 25-02-2008
Bron: www.velvetmusic.nl
Gepubliceerd op Muziekwereld: 3 april 2008