Anne Weiss - Concrete world and the lover's dream (Waardering Muziekwereld) 9½
Anne
Weiss cd's betekenen steeds opnieuw weer afwisseling. Haar stijl is een
opeenhoping van genres die haar platen daardoor net uniek maken en haar stem is
eveneens een combinatie van zoveel bekende andere stemgeluiden. Je hoort wat
Joni Mitchell, Eva Cassidy, Janis Joplin, Bonnie Raitt, Laura Nyro. Hier heb je
het als recensent moeilijk mee, het is zo divers, je plakt er niet zomaar een
labeltje op, iets wat wij altijd zo graag doen. Waarschijnlijk ook daardoor dat
deze cd thuis wat lag te bezinken en reeds enkele draaibeurten meemaakte voor ik
eindelijk de knoop doorhakte en er aan begon. Je moet wel, want er aan
ontsnappen doe je niet, de cd zoekt langzaam zijn weg naar je, en palmt je
langzaam, maar zeker in. Een indrukwekkende lijst van prima muzikanten waaronder
multi instrumentalist Kenny Passarelli en de sterke gitarist David Jacobs Strain
en een prima productie dragen ertoe bij om deze release met zijn veelheid aan
stijlen tot een juweeltje te maken die uiterst langzaam zijn volle pracht ten
toon spreidt. Of ze nu een pure Delta blues of een subtiele gevoelige ballade
brengt, elke seconde van deze cd is gevuld met passionele muziek, knap gebracht.
De apartheid van haar stem zit 'm in dat hoge meisjesachtige, met er bovenop een
ruige rasp, daardoor klinkt ze soms als Janis Ian en een seconde later als de
andere Janis. Vooral in de Robert Johnson blues "Come On In My Kitchen" is dit
zo. Met evenveel gemak doet ze vlak daarna een prachtversie van Marvin Gay's
"What's Goin' On?" en Mississippi Fred McDowell's "Write me A Few Of Your
Lines". Haar eigen songs zoals "Liar's Day" dat een sterke Tracy Chapman song
kon zijn, zijn bovendien tekstueel pareltjes, die vaak een geëngageerde
politieke ondertoon hebben. Haar bijnaam "The Wordsmith" heeft ze dus niet zo
maar. "Fall" nog zo'n ijzersterke song die je niet meer loslaat. De passievolle
gospel "Sunday River" ... subliem. De keuze van de covers zoals "Shadow Of
Doubt" van mijn lievelingscomponist Gary Nicholson (met een sobere, maar hemels
klinkende slidegitaar) of afsluiter "These Days" welbekend van Jackson Browne,
zijn songs die haar op het lijf geschreven lijken. Nog even de sterke backing
vocals vermelden, vooral van Spank en Janice Hopkins, en de werkelijk superieure
productie van Kenny Passerelli. Ik gebruikte daarstraks het woord al: een
"juweeltje" van een plaat!
(RON)
Bron: www.rootstime.be
Gepubliceerd op Muziekwereld: 26 februari 2009
|
|