Andi Almqvist - Red room stories    (Waardering Muziekwereld) ***½

Andi Almqvist - Red room stories

Versleten en vuig, zo heeft Andi Almqvist de blues het liefst. De ruige versie, de kaalgeslagen versie, de elektrische versie; the real thing. Almqvists liedjes lijken eenvoudig – zoals het blues betaamt – maar uiterst doelgericht. Samen met zijn Employees – Jon Eriksson (gitaar, dobro, lap steel) en Conny Städe (drums) doet Almqvist beurtelings zijn blues-versie van Son House (zoals ook Rob Jungklas dat deed), Captain Beefheart, Evan Johns And His H-Bombs en de Australische rockers-uit-de-goot, The Beasts Of Bourbon. Andi Almqvist – een Zweedse mid-dertiger die met Can’t Stop Laughing (Rootsy.nu/Sonic Rendezvous) debuteert – heeft een schuurpapieren stem die het direct al in de opener opneemt tegen de ratelende en gierende gitaar: There’s a demon in the bottom of the bottle. Hij ramt er dan nog een overweldigende bluesrocker uit, Boneyard Blues, om vervolgens enigszins tot rust te komen in Can’t Stop Laughing. Weemoed en mededogen, ook dat behoort tot het repertoire van de Zweed, een mooi tegenwicht tegen de rauwdouwerige en geselende gitaarblues. Het geeft lucht; zoals een koel briesje dat kan doen of een verkwikkend buitje – luister maar naar de pianoballade Rain, dat overigens niet had misstaan op Tom Waits’ Closing Time. Dit uitgekiende amalgaam voert sluipenderwijs naar de onheilspellende apotheose van deze geweldige cd: het acht minuten klokkende San Pedro Sula. Wie zijn elektrische blues uit het knekelhuis wil, uit de diepste put, van nét achter de hellepoort, wel, diegene schaffe zich Can’t Stop Laughing onmiddellijk aan. (Wiebren Rijkeboer)

Bron: www/altcountry.nl

 

Gepubliceerd op Muziekwereld: 27 januari 2008

Tracks en Credits

Terug naar Hoofdindex