Al Green - Lay it down (Waardering Muziekwereld) 9
Soullegende Al Greens eerste twee cd’s voor Blue Note (I Can’t Stop / 2003 en Everything’s Ok / 2005) waren eerder opmerkelijk omdat ze hem herenigden met de mensen met wie hij zijn grootste triomfen vierde, producer Willie Mitchell en de studioband van het vermaarde Hi-label, dan dat ze echt een commerciële comeback inluidden. Artistiek waren die albums zonder meer in orde en dat geldt ook weer voor Lay It Down, al gooit Al Green het voor dit album ogenschijnlijk toch over een andere boeg door Mitchell en zijn begeleiders uit de oude glorietijd te verruilen voor verser bloed, onder wie Ahmir ‘?uestlove Thompson (The Roots), James Poyser, de blazers van de Dap-Kings en gastvocalisten Anthony Hamilton, Corinne Bailey Rae en John Legend. Verrassend genoeg heeft dat amper invloed op de sound van dit album, Lay It Down klinkt zelfs nog sterker dan zijn voorgangers als een klassieke Al Green-plaat. Met zijn oude team bleef Green misschien iets te dicht bij de comfortabele situatie die hij van vroeger kende. Deze nieuwe setting heeft hem mogelijk gestimuleerd nog ietsje dieper te graven, want hoewel de verschillen eerder detaillistisch te noemen zijn, kunnen nummers als Lay It Down en Too Much zich moeiteloos meten met het beste op klassieke Al Green-lp’s als Al Green Is Love en The Belle Album. En hoewel nog niet helemaal op het niveau van Let’s Stay Together en Take Me To The River, twee van zijn grootste classics, komen ze dichter in de buurt dan ik had durven dromen.
Gepubliceerd op Muziekwereld: 12 juli 2008