Abi Moore - Things we should've said (Waardering Muziekwereld) 8
De Britse zangeres Abi Moore lanceerde haar debuutplaat “The Aftermath of ‘96” in 2006 als een therapie om het plotse overlijden van haar beste vriend van zich af te schrijven. Die plaat kon toen al rekenen op uitermate positieve perskritieken. De 25-jarige zangeres is de dochter van een leraar uit Yorkshire en zijn vrouw van Hongaarse afkomst. Op tweejarige leeftijd verhuisde de familie naar een vaste stek in Lincolnshire waar Abi haar gehele jeugd onbekommerd en zorgeloos kon doorbrengen. Dat ze muzikaal talent had bleek al toen ze gitaar, viool en mandoline leerde spelen. Haar warme stem vervolledigde het plaatje en niets leek een brede toekomst in de muziekwereld in de weg te staan. Na haar debuutalbum was het toch zowat 3 jaar wachten vooraleer de opvolger kon worden uitgebracht. De nieuwe plaat heet “Things We Should’ve Said …” met 11 volwaardige liedjes in folk- en popstijl. Het eerste nummer “Let My Ship Sail” typeert al meteen in welk genre we deze plaat mogen katalogeren. In de pers wordt Abi Moore vergeleken met andere zangeressen die in hetzelfde genre actief zijn zoals Sheryl Crow, Eva Cassidy, Rosie Thomas, Shawn Colvin en Aimee Mann. Dat dit niet geheel onterecht is kan je horen in songs als “Has the Whole World Come Undone?”, “Just Breathe Out”, “Who Dares?” en de pianosongs “(Come On) Make Me Happy” en “Too Young To Understand” waarin een zachtjes meekabbelende percussie voor de nodige kruiden zorgt om de nummers op de juiste smaak te doseren. De bezongen onderwerpen in haar liedjes zijn reflecties op momenten en gebeurtenissen uit haar eigen leven. Door haar rustige, introspectieve persoonlijkheid en haar emoties subtiel via haar zangwerk in de liedjes te integreren krijgen die een zeer persoonlijke toets. Zij vindt het dan ook zeer belangrijk dat ze haar verhaal in zelfgeschreven bewoordingen kan brengen en niet zomaar een tekstje hoeft te zingen dat door één of andere songschrijver werd neergepend. Haar capaciteiten als zangeres kregen wat ruimere bekendheid door haar optredens als voorprogramma van o.a. Midge Ure, James Morrison en Amy Winehouse. Ook voor haar tweede plaat verkoos Abi Moore om zowat alles zelf in handen te nemen en de cd geheel onafhankelijk en onder eigen beheer uit te brengen zonder compromissen te moeten afsluiten met platenbazen of labels. De muziek is overwegend akoestisch maar af en toe zit er toch een wat volledigere orkestratie in songs zoals “Found My Voice” en “All You Do Is Say”. De kristalheldere stem van Abi Moore doet de rest. (valsam)
Bron: www.rootstime.be
Gepubliceerd op Muziekwereld: 14 juni 2009
|
|