Radiohead - The king of limbs (Waardering Muziekwereld) 8½
Slechts acht nummers
telt The King Of Limbs, maar ze betekenen een interessante wending in de
carrière van Radiohead. De band zet op zijn achtste album geen grote nieuwe
stappen, zoals in de periode 1995-2000, en toch is The King Of Limbs hun
belangrijkste plaat in jaren.Het is namelijk niet de logische opvolger van In
Rainbows uit 2007. Dit is Kid B, het vervolg op Kid A uit 2000. Tijdens de
opnames voor dat album, de laatste stap in de drietrapsraket die Radiohead van
talentvolle gitaargroep transformeerde naar ’s werelds spannendste band, deden
twee belangrijke invloeden hun intrede: jazz (The National Anthem) en
elektronische muziek (Everything In Its Right Place, Idioteque). Het zijn ook de
voornaamste inspiratiebronnen die we terughoorden op The Eraser, het soloalbum
van Thom Yorke. Na drie platen waarop de gitaren prominent aanwezig waren is hij
nu opnieuw de winnaar van de constante touwtrekwedstrijd die gaande lijkt te
zijn binnen de band. Gevolg: we gaan terug naar 2000, vlak na de release van Kid
A. Radiohead leek geschrokken te zijn van de rigoureuze stap die dat album was.
De daaropvolgende platen was Radiohead weer een gitaarband, met een belangrijke
rol voor elektronica. The King Of Limbs laat horen hoe het verder zou zijn
gegaan als de lijn van Kid A was doorgezet. Daarbij lijkt één plaat een
belangrijke rol te hebben gespeeld: Cosmogramma van de door jazz en hiphop
geïnspireerde beatkunstenaar Flying Lotus. Destijds werd FlyLo geïnspireerd door
Kid A, nu zijn de rollen omgekeerd. Een vruchtbare kruisbestuiving. Luister maar
eens naar de structuur en spanning van de eerste helft van The King Of Limbs. Er
is alle ruimte voor ‘slippende’ ritmes, ingenieuze geluidscollages, opgeknipte
vocalen, drukke percussie (glansrol voor drummer Phil Selway) en rijke
geluidstexturen (Jonny Greenwoods ervaring als soundtrackcomponist). Er zitten
enorm veel details en zeggingskracht in op het eerste gehoor simpele songs als
Separator, Codex en Morning Mr Magpie. Ze behoren tot de mooiste liedjes die
Radiohead ooit schreef. De experimenteerdrift van Kid A krijgt geen moment de
overhand, al slaan ze muzikaal geen compleet nieuwe wegen in. De winst zit ‘m in
de heroriëntatie en de verdieping. Net als Kid A is dit een plaat die verrast en
vraagtekens oproept over de toekomst. Voor nu betekent het een tweedeling tussen
de fans die In Rainbows het beste Radiohead-album van de laatste tien jaar
vinden en zij die voor The King Of Limbs gaan, zoals JASPER VAN VUGT
Bron: www.oor.nl
Gepubliceerd op Muziekwereld: 5 april 2011
|
|