Quincy Jones - Q: Soul bossa nostra (Waardering Muziekwereld) 5
Ken je dat instrumentale deuntje uit de Austin Powers-filmreeks? Dat is Soul Bossa Nova van het bigbandorkest van Quincy Jones. Krap vijftig jaar na de opname ervan vat de 77-jarige muzikant zijn carrière samen op Q: Soul Bossa Nostra. Quincy Jones begon ooit als trompettist en groeide uit tot een gevierd bandleider, componist en platenproducer voor onder meer Frank Sinatra, Dizzy Gillespie, Miles Davis, Dinah Washington en Count Basie, maar is vooral bekend vanwege zijn samenwerkingen met Michael Jackson. Twintig jaar voordat Quincy Jones Jacksons Thriller produceerde, maakte hij met zijn orkest het album Big Band Bossa Nova. Hierop uitte Jones zijn liefde voor de Braziliaanse cultuur, met Soul Bossa Nova als meest bekende compositie. Q Soul Bossa Nostra verzamelt vijftien nummers uit de discografie van Jones. Hitproducers van nu remixen klassiekers als Strawberry Letter 23 en de tune van Sanford And Son, met medewerking van hedendaagse rappers en vocalisten. Eerste track Ironside laat horen wat het geluid van Quincy Jones zo kenmerkt; rijke en speelse orkestarrangementen doorspekt met invloeden uit soul- en jazzmuziek. De rap van Talib Kweli is niet direct storend, maar het nummer wordt er niet beter op. De andere hiphopbewerkingen op dit album zijn vele malen erger. Jazzhits Hikky-Burr en Soul Bossa Nova evenals soulclassics Give Me The Night en P.Y.T. (Pretty Young Thing) worden afgeslacht door rappers als David Banner, T-Pain en Ludacris. Behalve het overschot aan rappers, ligt het percentage aan gelikte soulballads erg hoog. Geilbeer Barry White wordt in het twintig jaar oude The Secret Garden tot leven gewekt door R&B-glijers Usher, Robin Thicke, Tyrese en Tevin Campbell. Wyclef Jean maakt zich onsterfelijk belachelijk op Many Rains Ago (Oluwa). Uitstekende vocalisten als John Legend, Mary J. Blige en Amy Winehouse blijven nog net overeind, maar als topartiest wil je eigenlijk (zoals Barry White) nog niet dood gevonden worden tussen dit bijeengeraapte zooitje. De rol van Quincy Jones zelf op dit album is wat onduidelijk. Achterop de hoes staat hij vermeld als Executive Producer, maar de daadwerkelijke productie laat hij over aan mensen als Scott Storch, RedOne en Jermaine Dupri. De meeste orkestpartijen zijn gesampled uit oudere opnames. Q: Soul Bossa Nostra is vooral een tribute-album met medewerking en goedkeuring van de oude meester zelf. Dan blijkt dat er nog een hoop te leren valt. Zo wil je als muzikale grootheid toch niet herinnerd worden? De originele versies zijn niet te overtreffen. Quincy Jones kan met pensioen.
Pierre Oirmann
Bron: www.nu.nl
Gepubliceerd op Muziekwereld: 30 januari 2011
|
|