Punch Brothers - Who's feeling young now  (Waardering Muziekwereld)  8

Punch Brothers - Who's feeling young now

Bij twee recente Amsterdamse concerten van Amos Lee had het publiek van de Amerikaanse troubadour schaamteloos weinig respect voor het meegebrachte voorprogramma. Domme actie, want ze lieten de kans lopen te ontdekken dat de sympathieke en excellent musicerende Punch Brothers iets bijzonders zijn. Spil van de groep is Chris Thile, die zich samen met Sean en Sara Watkins in bluegrass sensatie Nickel Creek al piepjong in de kijker speelde. Al voordat de groep in 2006 uiteenviel, verkende Thile nieuwe territoria, maar eenmaal ‘op vrije voeten’ rolde de mandolinevirtuoos van het ene project in het andere. Vooral de samenwerking met Yo-Yo Ma en het in opdracht van een aantal Amerikaanse orkesten gecomponeerde mandolineconcert Ad Astra Per Alas Porci baarden opzien. De Punch Brothers ontstonden toen Chris en bevriend fiddler Gabe Witcher besloten een snarenkwintet op te richten waarmee Thiles’ soloplaat How To Grow A Woman From The Ground werd opgenomen en in Carnegie Hall de suite The Blind Leaving The Blind werd uitgevoerd. Met het verschijnen van het derde groepsalbum Who’s Feeling Young Now is het hechte vijftal inmiddels uitgegroeid tot één van de progressiefste acts van het genre. Niet alleen de onmiskenbaar getalenteerde initiatiefnemers, ook Noam Pikelny (banjo), Chris Eldridge (gitaar) en Paul Kowert (bas) dragen bij aan een oeuvre van hoog compositorisch en speltechnisch niveau. Net als voorganger Antifogmatic houden Thile en consorten de luisteraar – mits niet afgehaakt – op het puntje van de stoel door in hun werk zelden voor de hand liggende melodieën en ritmes te kiezen. Muziek die niet altijd direct gemakkelijk in het gehoor ligt, maar uiteindelijk wel boeit en beklijft. The Flip, geleend van de Zweedse collega’s Väsen, sluit daar prima bij aan, net als de spitsvondige uitvoering van Radioheads Kid A. Minutieus zijn alle elektronische geluiden vertaald naar klanken uit eigen instrumentarium, waarbij de contrabas de door autotune zwaar vervormde ‘vocalen’ glansrijk vertolkt. Rootsmuziek van de eenentwintigste eeuw.

Eddie Aarts

Bron: www.popmagazineheaven.nl

 

Gepubliceerd op Muziekwereld: 15 juli 2012

Listen tracks

Video

Website

Terug naar Hoofdindex

 

Free counter and web stats