Portico Quartet - Isla (Waardering Muziekwereld) 8
In zijn boek The Blue Moment (2009) legt Richard Williams de ontwikkeling bloot die van Gil Evans, Georges Russell, Miles Davis via John Coltrane, La Monte Young, Terry Riley, Steve Reich, James Brown, The Velvet Underground, Brian Eno, Jon Hassell, Arve Henriksen en The Necks doorloopt naar het heden, met haar dwarsverbindingen, kruisbestuivingen en vertakkingen. Hij doet dat concreet en feitelijk vanuit zowel insider- als outsiderperspectief. Het potentieel van die lijn blijkt nog lang niet uitgeput. De Zwitserse pianist Nik Bärtsch gaf aan het begin van het decennium een nieuwe impuls en het Londense Portico Quartet is één van de nieuwste minimalistische knopen. Dit viertal trekt met percussie (hang, drums, piano marimba), bas en (sopraan)sax een enorm spanningsgeladen groovend en golvend klankspoor waarin lyrische en hemelse momenten afwisselen met enorm voortstuwende ontladingen. Een belangrijke rol in de ontplooiing en uitstrekking van hun klanklijnen speelt de hang. Met de hang kun je net als met een steeldrum melodieuze reeksen laten klinken, alleen heeft de hang een lichter timbre. Hij klinkt een stuk ijler en sonoorder. Samen met de compositorische rijkdom en bloeiende instrumentele vervlechting creëert Portico een geheel nieuw aantrekkelijk geluid dat lang en diep doorklinkt.
Gepubliceerd op Muziekwereld: 17 juli 2010
|
|