Pete Morton - The land of time    (Waardering Muziekwereld) 8

Pete Morton - The land of time

De Britse singer-songwriter uit Leicester kon de titel van zijn recente album niet beter kiezen. Hij wortelt zowel in de oude traditie van rondtrekkende troubadours als in de huidige tijd met zijn rebelse commentaar op hebzucht, glitter, corruptie en de uitbuiting van de onderklasse. Zijn verankering in de Londense geschiedenis maakt van hem een moderne Charles Dickens terwijl zijn gevoeligheid voor klassenongelijkheid na al die jaren nog hyperactief bleef. Zelfs wanneer hij in het beschouwende In The Land Of Time, met melancholische vioolbegeleiding, het complexe ouderschap bezingt, verhaalt hij nog over zijn zoontje dat veel te snel opgroeit. De tijd glipt hem door de vingers, maar zijn integriteit heeft hij al die jaren intact weten te houden met een alert oog voor allerlei mistoestanden. Vaak ontwikkelt een song zich bij hem als een kort verhaal waarin een figuur tot nieuw leven komt, zoals in het voortjagende The Herefordshire Pilgrim of het narratieve One Hundred Years Ago over zijn grootvader die nog in de Wereldoorlog meevocht en er gewond raakte.

Zowat dertig jaar geleden kwam zijn eerste album Frivolous Love uit en een dozijn albums later heeft de songsmid nog voldoende inspiratie om opnieuw tien originele nummers te schrijven die recht uit het hart lijken op te wellen. Niet alleen het verglijden van de tijd houdt hem bezig, maar ook de uitwassen van de industrie, zoals het felle Poverty Frap of het gepassioneerde Lucky waar onder meer viool, accordeon en piano het protest mee verklanken. Jon Brindley en James Budden begeleiden hem met gitaar en contrabas, terwijl de multi-instrumentalisten Chris Parkinson en Ciaran Algar voor nog meer kleurverdieping zorgen. Vooral de viool van deze laatste maakt Peteís songs folky en intensifieert bij wijlen de gevoelsbedding, zoals bij het gevoelige All The Life Before, reflecterend over verleden en toekomst. Daarnaast hoor je nog mandoline, banjo, melodeon, harmonica en bouzouki die telkens de warme stem van Morton omlijsten.als een soort balsem voor zijn onrustige ziel.

Afgaande op zijn verleden was de Engelsman immers een woelwater en een Ďramblerí die reeds in 1988 met het tijdloze en beklijvende Another Train menige ziel wist te troosten. Sindsdien toerde hij in gans Europa en Amerika, stelde hij zich in Casa Abierta open voor andere culturen, stond op menig festivalpodium en dook daarnaast op in de kleinere clubs of een huisconcert, steeds gepakt met een rugzak vol verhalen en persoonlijke herinneringen, allemaal in prachtige muziek getoonzet. Dat hij ooit als straatmuzikant begon hoor je in de kracht van zijn overtuiging. Zijn creatieve geest en het vuur in zijn stem waren toen al zijn grootste troeven en deze blijven ook vandaag nog overeind. In dit The Land Of Time-album hoor je eenzelfde begeestering, bijvoorbeeld in Slave To The Game, waarin hij verhaalt over de uitbuiting van de vrouwen in de Londense onderwereld of in het voortrazende Old Boston Town dat opklinkt als een gezamenlijke hymne vanuit de koorzang in het refrein. De bevlogen zanger lijkt er zelf wel op drift als een ziel voortgejaagd in wind en regen. Pete Morton zingt niet alleen over het heenvlieden van de tijd, maar ook over de kunst om stand te houden.

Auteur: Marcie

Bron: www.rootstime.be

 

Gepubliceerd op Muziekwereld: 27 februari 2016

Listen tracks

Video

Website

 

Terug naar Hoofdindex