Pete Sinjin - The heart and the compass  (Waardering Muziekwereld)

Pete Sinjin - The heart and the compass

Van de Amerikaan Pete Sinjin kende ik voorheen eigenlijk alleen het album Better Angels Radio. Met zijn onlangs verschenen nieuwe The Heart And The Compass blijkt de beste man tot mijn grote verbazing echter al aan zijn vierde worp toe. En dus dringt een bescheiden inhaalbeweging zich op. The Heart And The Compass is immers opnieuw een erg mooie plaat geworden. Een soort van onbewuste ode aan de liefde. Geen kleffe bedoening, maar een bij momenten juist adembenemende verkenning van de brede waaier aan emoties, hand in hand gaand met dat onderwerp. Met het eigen hart naar eigen zeggen als onontbeerlijk kompas.

Elf liedjes staan er in totaal op The Heart And The Compass. En met dat geheel nestelt Sinjin zich wat mij betreft comfortabel ergens in de slipstream van grote voorbeelden als een Rodney Crowell, een Ryan Bingham, een John Prine en een Townes Van Zandt. Met name het sterk evocatieve karakter van zijn liedjes blijkt daarbij een serieus pluspunt. En ook ís mans melodieŽn scoorden op onze persoonlijke appreciatiemeter meteen erg hoog.

Liedjes als de met collega Michaella Anne gebrachte ballad Stolen Afternoon, 1951, het vrijwel meteen door de gezonde dosis witte soul erin opvallende Canít Be So, het met Kira Smith gepende en aangenaam een eindje weg (country)rockende Dirty Windshield, het heerlijk swingende Goodbye Knoxville, de knappe trage Desperate Kind Of LoveĒ en andere nodigen al snel uit tot een bezoekje aan de repeat-toets van je cd-speler. Noem The Heart And The Compass daarom gerust maar een erg aangename verrassing.

Bron: www.ctrlaltcountry.be

Deeplink: http://www.ctrlaltcountry.be/Pagina1.htm#PeteSinjin

 

Gepubliceerd op Muziekwereld: 27 november 2016

Listen tracks

Video

Website

 

Terug naar Hoofdindex