Paul Thorn - Too blessed to be stressed  (Waardering Muziekwereld) 9+

Paul Thorn - Too blessed to be blessed

Mocht u zich na al die jaren – de beste man timmert ondertussen al zo’n slordige achttien jaar lang fameus aan de weg! – nog steeds afvragen waarom nieuwe albums van de Amerikaanse zingende songsmid Paul Thorn steevast over hoge toppen scheren in zo ongeveer alle Americana charts, dan krijgt u met “Too Blessed To Be Stressed” andermaal fameus lik op stuk. Ruim elf nummers lang toont Thorn zich daarop immers wederom van z’n allerbeste kant. En niet opnieuw met covers zoals ten tijde van voorganger “What The Hell Is Goin’ On?”, maar met vrijwel uitsluitend eigen materiaal ditmaal. Enkel het funky, door Carlo J. Ditta gepende “kontschuddertje” “Get You A Healin’” vormt wat dat betreft een uitzondering. Onder alle andere songs prijken de namen van Thorn zelf en Billy Maddox en een enkele keer ook die van z’n bassist Ralph Friedrichsen.

“Too Blessed To Be Stressed” klinkt als geheel een stuk opener dan veel van Thorn’s eerdere werk. En dat schrijft hij zelf voornamelijk toe aan het feit dat hij onder invloed van de liedjes van anderen als een Allen Toussaint, een Ray Wylie Hubbard, een Elvin Bishop, een Lindsey Buckingham of Buddy & Julie Miller op “What The Hell Is Goin’ On?” veel meer aandacht aan de vocale hooks is gaan besteden. Voor het eerst mogen vaststellen dat concertbezoekers je liedjes al vanaf de tweede passage van het refrein meezingen, doet duidelijk iets met een mens…

Verder bevat “Too Blessed To Be Stressed” ditmaal vooral ook aan universele waarheden opgehangen songs. Ook wat dat betreft is er dus een duidelijke breuk met Thorn’s verleden. Veel van ’s mans eerdere liedjes ontsproten immers vooral aan voorvallen in z’n eigen leven.

Gelijk van bij het lijzig (roots)rockend resoluut z’n weg richting het collectieve bewustzijn zoekende “Everything’s Gonna Be Alright”, waarin zonder ook maar de minste vorm van terughoudendheid de simpele dingen des levens worden verheerlijkt, is het meteen volop prijs. Vanaf dan weet je het eigenlijk al wel! Dit wordt een echt toppertje! En nog voor die gedachte goed en wel koud is, slaat Thorn al een tweede keer snoeihard toe. Met het heerlijk funkende titelnummer met name, waarin hij klinkt als een wat jongere Joe Cocker in z’n allerbeste momenten. Prijsbeest nummer drie is meteen daarop aansluitend het volop van Michael Grahams fijn toetsenwerk profiterende en überhaupt behoorlijk groovy uit de hoek komende “Everybody Needs Somebody”. Klassiek singer-songwriter-spul, als u het ons vraagt, dat liedje! En daarvan laat er zich op “Too Blessed To Be Stressed” wel meer aanwijzen. Van het zomerse popniemendalletje “I Backslide On Friday” tot het ongemeen soulvolle “This Is A Real Goodbye”, van het vlijmscherpe, maatschappijkritische rockertje “Mediocrity Is King” tot het ons sfeergewijs in de verte ergens aan iets van Tony Joe White herinnerende “Don’t Let Nobody Rob You Of Your Joy”, van het z’n roots nog nadrukkelijk in de blues hebbende “Old Stray Dogs & Jesus” tot het door de geweldige McCrary Sisters van zeer fijne backing vocals voorziene “What Kind Of Roof Do You Live Under” en de werkelijk bloedmooie (trage) afsluiter “No Place I’d Rather Be”, dit is echt één langgerekte weldaad voor rootsmuziekminnende oren.

Heerlijke plaat gewoon… En sowieso een klant voor onze stilaan weer vaste vormen aannemende eindejaarslijst!

Bron: www.ctrlaltcountry.be

 

Gepubliceerd op Muziekwereld: 16 december 2014

Listen tracks

Video

Website

 

Terug naar Hoofdindex