Paper Moon Shiners - Paper Moon Shiners  (Waardering Muziekwereld)

Paper Moon Shiners - Paper Moon Shiners

Elena Antinelli en Frank Meyer, beter gekend als Paper Moon Shiners, zijn wel erg vreemde eenden in de vijver van de Amerikaanse rootsmuziek. De uit Austin, Texas afkomstige Elena en haar muzikale vriend en levenspartner Frank stichtten Paper Moon Shiners in 2011. Elena had reeds een lange ontdekkingstocht naar oude Amerikaanse muziek achter de rug en Frank, die in het verleden nog bassist was in de band van harmonicavirtuoos Gary Primich, had wel interesse in het verhaal van Elena. In tegenstelling tot hun muzikale collega’s, hebben Elena en Frank zich gespecialiseerd in vintage songs en componeren zij ook met de Amerikaanse muziek uit het begin van de 20ste eeuw als inspiratiebron. De muziek die Paper Moon Shiners maakt is deze van de drukbezochte medicine shows, rokerige juke-joints in de Delta en nostalgische Harlemse nightclubs. Frank bespeelt o.a. akoestische gitaren, resonators, ukelele en net als Elena neemt hij ook een stuk van de zang voor zijn rekening. De basstem van Frank en het ietwat frêle, soms bakvisachtige stemmetje van Elena vullen mekaar perfect aan. Je zou je kunnen afvragen hoe je de sound van het begin van de vorige eeuw met zo een beperkt instrumentarium aanvaardbaar kan neerzetten. Wel dan heb je buiten het talent van dit duo gerekend. Bovendien zorgt net dit minimum aan instrumentale begeleiding ervoor dat alle aandacht naar de stemmen gezogen wordt, waardoor de songs nog meer cachet krijgen. Cabaret, vaudeville, blues, vintage jazz, swing, ragtime of Amerikaanse folk, het klinkt allemaal ontzettend knap. Moest men bij de opnames, de tik of de kras van de 78 toerenplaat geïmiteerd hebben, dan zou je amper kunnen ontdekken dat dit opnames anno 2015 zijn. Het album  opent met de traditional ‘Who’s That Knockin’?’, dat begint met een klop op de deur, waarna Elena met een onschuldig stemmetje de gast verwelkomt, terwijl Frank op akoestische gitaar en kazoo begeleidt. In ‘Devil Up There’ verpersoonlijkt de diepe, donkere basstem van Frank op een knappe manier de helbewoner.Licht en donker, vrolijkheid en tristesse liggen bij Paper Moon Shiners erg dicht bij elkaar.
Songs die werkelijk in de woelige jaren ‘20 het licht zagen zijn ‘Carolina Moon’ uit 1929 van Benny Davis en Joe Burke en het uit 1928 daterende ‘That’s My Weakness’ van Sam Stept en Bud Green. En natuurlijk mocht Robert Johnson niet op het appel ontbreken. Zijn ‘Come On In My Kitchen’ krijgt door Elena’s schelle stem een wel heel speciale behandeling.
Dit album van Paper Moon Shiners katapulteert je op een uiterst originele manier terug naar de roaring twenties, maar een optreden bijwonen van dit duo lijkt me, omwille van het visuele aspect, nog een stuk aantrekkelijker. Paper Moon Shiners zou de affiche van één van onze zomerfestivals enorm verrijken.

Auteur: Lambert Smits

Bron: www.keysandchords.com

Deeplink: http://www.keysandchords.com/album-review-blog/paper-moon-shiners-paper-moon-shiners

 

Gepubliceerd op Muziekwereld: 17september 2015

Listen tracks

Video

Website

 

Terug naar Hoofdindex