The Orb ft David Gilmour - Metallic spheres (Waardering Muziekwereld) 7
Het lijkt een ideale match: de pulserende hypnotica van The Orb, gecombineerd met de lyrische gitaarlijnen van Pink Floyd’s David Gilmour. En voor de helft van de totale speelduur weet Metallic Spheres je inderdaad mee te voeren naar het dromenland van je keuze. Toch weet het album als geheel niet echt te overtuigen. Twee lange composities van elk een half uur en in beide gevallen zakt de boel halverwege in elkaar bij gebrek aan melodische rekbaarheid van de thema’s. Ook valt op hoe teleurstellend retro de verrichtingen van Alex Paterson en Thomas Fehlmann ditmaal zijn. Meteen in de eerste minuten horen we synthesizergeluidjes die ten tijde van Klaus Schulze’s Timewind nog wel sfeerverhogend werkten, maar nu hooguit een ludieke indruk maken. Gilmour doet leuke dingen op met name de lapsteelgitaar, maar meer dan leuk mogen we eigenlijk wel verwachten van de meester. En dus ook geen speelse verwijzingen naar Run Like Hell, of gezongen frasen uit Chicago van Graham Nash.
Gepubliceerd op Muziekwereld: 11 januari 2011
|
|