Norman Palm - Shore to shore (Waardering Muziekwereld) 9
Bij de eeuwwende legde singer/songwriter David Gray met zijn ‘White Ladder’ de lat voor zijn collega’s zo hoog dat navolging een harde dobber zou worden. De mix tussen klassiek instrumentarium en elektronica had een toppunt bereikt. In 2004 legde de Zweed José Gonzalez de lat nog enkele centimeters hoger: ‘Veneer’ werd een toppunt in de kunst van de herhaling van ritmes. Naast die twee grote vernieuwers probeerden mensen als Yoav, Newton Faulkner, David Kitt en Xavier Rudd hun steentje bij te dragen als grensverleggers binnen het ei zo na oudste beroep ter wereld. En nu is er ook ‘Shore To Shore’ van de jonge kunstschoolstudent Norman Palm. Hij viel al op door covers van ‘Boys Don’t Cry’ van The Cure en ‘Girls Just Wonna Have Fun’ van Cyndi Lauper en hij maakte al een cd gewikkeld in een kunstboek dat hij zelf maakte. Met ‘Shore To Shore’ schaart hij zich tegelijkertijd bij de vernieuwers van het singer/songwritersvak en bij de traditionalisten. Sommige songs worden voortgestuwd door elektronisch gestuurde ritmes, andere drijven op een simpele akoestische gitaar. Palm verbindt vakmanschap met experiment, maar nooit binnen een lied: het is een of/of-verhaal. ‘Shore To Shore’ bevat parels en prille aanzetten tot. Het is geen coherent geheel, maar wel een mooi vervolg op wat enkele pioniers voor hem deden: te volgen, zou ik zeggen.
Bron: www.soundslike.be
Gepubliceerd op Muziekwereld: 9 maart 2011
|
|