Napoleon Washington - Mud & grace (Waardering Muziekwereld) 7½
Napoleon Washington koos zijn artiestennaam om een verbinding te maken tussen de oude en de nieuwe wereld. De in Zwitserland geboren allrounder (literatuur, kunst en muziek) laat zich vooral inspireren door legendarische folkblues muzikanten als Skip James, Son House en Bukka White. Vocaal plaats je Washington in het rijtje Tom Waits, Ian Siegal, Hans Theessink en Omar Dykes. In de jaren negentig was hij frontman van de Crawlin’ Kingsnake Bluesband. Met deze band begeleidde hij mondharmonicaspeler Rock Bottom op zijn Europese tournees. In 2003 debuteerde Washington met de cd Hotel Bravo. Een wat pretentieus soloproject met een mobiele studio, opgenomen onder een verkeersbrug en naast een vrachtspoor. Omstandigheden bevordelijk voor het blues-gevoel (!). Zijn tweede cd, Home Grown (2006) werd in Brooklyn opgenomen met capabele studiomuzikanten. Maar Mud & Grace is vooralsnog zijn meest natuurlijke product. Met enkele bevriende muzikantenj opgenomen in een Zwitserse studio. Washington brengt sombere, wat mysterieuze blues met laid-back gitaarspel en ingehouden zang. Op één na, Big River van Zachary Richard, zijn alle nummers door Washington zelf geschreven. In het cd-boekje geeft hij bij elk nummer toelichting op ontstaan en betekenis. Dat geeft een overtuigende meerwaarde aan zijn muziek. Echt vrolijk word je niet van Mud & Grace, maar hier is hoorbaar een geïnspireerde serieuze muzikant aan het werk.
Gepubliceerd op Muziekwereld: 12 januari 2011
|
|