Moulettes - Moulettes (Waardering Muziekwereld) 9
The Unthanks zijn fan en Robert Plant ook. Geen wonder, want het is niet mis wat deze vijf Engelse meisjes en jongens laten horen op dit debuut. Door de hemelse samenzang van de meiden, het basisinstrumentarium – onder andere violen, cello, drums – en de fundering van de liedjes ben je geneigd dit folk te noemen, maar dat is het toch niet echt. Want er klinkt ook pop in door, zigeunermuziek en zelfs klassiek. Bovendien zijn in de songs soms verrassende geluiden verweven – even ratelt zelfs een typemachine om het ritme aan te geven – terwijl er bijvoorbeeld ook een fagot klinkt. Daar komt dan nog bij dat de ritmiek erg verrassend is, met veel tempowisselingen, en vaak genoeg springerig. Verre van voorspelbaar al met al. In één lied gebeurt soms meer dan op een complete cd van anderen. Het aanstekelijke Cannibal Song is bijvoorbeeld in essentie een vrolijk en uptempo liedje, maar heeft ook een bijna a capella uitgevoerde rustige passage en na tweeënhalve minuut lijkt het er zelfs even op dat er een nieuw, melancholiek klassiek nummer begint. Vergeef het uw recensent dat hij geen echte referentiepunten kan noemen (al flitsen wel even de Raincoats door het hoofd). Moulettes klinken over het algemeen behoorlijk toegankelijk en zijn veel meer een eenheid dan je op grond van hun muzikale invloeden zou denken: ze houden van Värttinä, Joanne Newsom, The Pentangle en Rachmaninoff, lezen we op MySpace, maar ook van Led Zeppelin en John Lee Hooker. Uw recensent is om. Wie volgt?
Kees van Wee
Bron: www.popmagazineheaven.nl
Gepubliceerd op Muziekwereld: 29 januari 2011
|
|