Menomena - Mines (Waardering Muziekwereld) 8½
Dit veelzijdige clubje uit Portland blijft verrassen. Ook op dit vierde album is amper een goed labeltje te plakken. Wel is er over ieder nummer een andere boom op te zetten, al zou je alleen in die over opener Queen Black Acid een aantal kerstballen kunnen hangen, omdat het trio daar op het eind op een rustig Blur in een arrenslee lijkt. TAOS daarna is weer uiterst dynamisch: luidruchtige momenten, met soms gitaren, soms samples, worden afgewisseld met stemmige pianopartijen. Gecompliceerd soms à la Brian Wilson, bombastisch ook, als een paar kinderen die losgelaten worden in een muziekhandel vol pauken. Wat Menomena kenmerkt is het vermogen om, ondanks alle onlogica, toch redelijk catchy popliedjes te fabriceren. Killemall, Tithe en BOTE zijn er zo drie, vol onverwachte wendingen, details en tekstuele invalshoeken, maar wel voorzien van prachtige melodieën. Lo-fi-stukken worden subtiel aangedikt met meerstemmigheid en drama. Menomena is erin geslaagd die eeuwige drang naar experiment om te zetten in effectiviteit. De gekte is iets naar de achtergrond verdwenen, maar zeker niet weg. De songs zijn anders van structuur en opbouw dan die van bijvoorbeeld The Flaming Lips, maar van een vergelijkbare genialiteit. WILLEM JONGENEELEN
Bron: www.oor.nl
Gepubliceerd op Muziekwereld: 19 september 2010
|
|