Madame Judy - What can I hope for  (Waardering Muziekwereld) 9

Madame Judy - What can I hope for

Enigszins verwarrend, Madame Judy blijkt niet de artiestennaam van een zangeres te zijn, maar van een in Amsterdam woonachtig duo. Heike Staudacher (zang, gitaar en componist) blijkt oorspronkelijk afkomstig te zijn uit het Zwarte Woud en Charlotte Vavoukaris (violoncello en achtergrondvocalen) komt uit Sint-Niklaas. Ze ontmoetten elkaar op de universiteit van Amsterdam, waar ze allebei doctoreerden in de biologie. De muzikale samenwerking begon toen ze gevraagd werden op een bruiloft van een gemeenschappelijke vriend te spelen en zijn daarna niet meer gestopt. Charlotte is klassiek getraind, ze legde succesvol een studie violoncello af aan het conservatorium van Antwerpen. Ze blijkt ook nog jazztrompet en gitaar te spelen. Heike is praktisch autodidact, ze deed de nodige podiumervaring op in de countryband, waarin ook haar vriend Benjamin Saurer speelde. Naast muzikant is de uit Berlijn afkomstige Saurer ook schilder. De liedjes op hun debuut What Can I Hope For gaan volgens Heike over persoonlijke ervaringen die in verhaalvorm worden gegoten. Niet vreemd dat ze als inspiratiebron voor het album iemand als Townes van Zandt noemt, maar verder ook  the Carter Family, Gillian Welch, Hank Williams, Emmylou Harris en Gram Parsons. Het door Heike zelf geschreven materiaal moet dus in de countryhoek gezocht worden en dan vooral van heel lang geleden. Zo zelfs dat je af en toe denkt met traditionals te maken te hebben. Opener en titelsong What Can I Hope For is het eerste liedje wat Heike ooit schreef en bevat alles wat volgens hen countrymuziek zo aantrekkelijk maakt. ďEverything can be lost, but the song is still in Major and somehow tragically funny.Ē, aldus Heike. Ook liedjes als Wedding Day, Our Love en Completely Different zijn opgebouwd volgens datzelfde stramien. Liedjes die ze ook graag live zingen vanwege de harmonieŽn en omdat ze zo goed harmoniseren met de violoncello. Het instrument pas trouwens wonderwel goed bij hun muziek. Na optredens krijgt men vanuit het publiek regelmatig respons op Completely Different en The Highschool Song omdat men hun schooltijd op dezelfde manier ervaren heeft. Op afsluiter Our Love zingt Benjamin Saurer mee. Vreemde eend in de bijt en mijn persoonlijke favoriet vormt He Donít Want No More vanwege de onderhuidse spanning. Heike beschikt trouwens over een mooie stem, waarmee ze me echt mee weet te raken. Ook de harmoniezang is fraai. Het album werd opgenomen, gemixt en gemasterd door Philipp Moser van Moroxmusic. Dit uitstekende debuut zal volgens mij zeker in de smaak gaan vallen van liefhebbers van Gillian Welch en van verhalenvertellers als Townes van Zandt. Het album werd me trouwens getipt door Marten Fokkens, waarvoor dank. Zojuist kwam ik er per toeval achter dat de dames Katleen Scheir blijken te kennen, sterker nog, beiden werkten mee aan haar voortreffelijke album Border Guards. Charlotte speelt namelijk cello op het album en Heike schreef het vioolarrangement voor Back To My Isle. De muziekwereld blijkt toch kleiner dan ik dacht.  

Recensent: Theo Volk (Blog Music That Needs Attention)

Deeplink: https://musicthatneedsattention.blogspot.com/2020/01/madame-judy-what-can-i-hope-for.html

 

Gepubliceerd op Muziekwereld: 13 februari 2020

Listen tracks

Video

Website

 

 

Terug naar Hoofdindex