Loudon Wainwright III - Haven't got the blues yet  (Waardering Muziekwereld)

Loudon Wainwright III - Haven't got the blues yet

Welk een excellent geheel alweer, deze inmiddels toch ook al zesentwintigste langspeler van Loudon Wainwright III. De binnenkort achtenzestig wordende Amerikaanse singer-songwriter lijkt daarop zo ongeveer in de vorm van zijn leven te verkeren. In een productie van de legendarische David Mansfield serveert hij veertien uit nogal wat verschillende stijlvaten tappende songschoonheden, die je als luisteraar regelmatig naar adem doen happen. Na afloop van je eerste luisterbeurt weet je ’t meteen: voor platen als deze zit er een repeat-toets aan je cd-speler.

Recht-toe-recht-aan rockend knalt Wainwright bij ons binnen met het qua intensiteit voorwaar even met Jerry Lee Lewis in zijn hoogdagen wedijverende “Brand New Dance”. Vervolgens is er dan “Spaced”. Invloeden uit Balkan style gypsy jazz, klezmermuziek en folk dingen daarin net geen vier minuten lang ongegeneerd naar onze gunsten. En dat ook al swingend als de spreekwoordelijke tiet! Pas met het derde liedje, vreemd genoeg juist luisterend naar de titel “In A Hurry”, neemt Wainwright voor het eerst wat gas terug. Dat blijkt immers een uitermate relaxte folkpopdeun. En als dusdanig ook de als het ware ideale aanloop naar het waarlijk grootse “Depression Blues”. Daarmee treedt “onze man” heel even in de voetsporen van bluesgrootheden als Blind Lemon Jefferson en Sleepy John Estes. Aansluitend is er dan “The Morgue”, oftewel dood en verval in een tête-à-tête met “shitty love”, tegen een achtergrond van old-timey jazz met een zeker vaudeville-gehalte.

Een volgend absoluut hoogtepunt is wat ons betreft het met ronduit zalig accordeonwerk gelardeerde en ergens tussen pop, folk en country strandende “Harmless”. Net als het er meteen op volgende Americana-riedeltje “Man & Dog” eigenlijk gewoon “vintage Wainwright”, dat nummer. Volgende halte: de met een bijdrage van “engelenstem” Aoife O’Donovan gezegende parel “Harlan Country”. Zij is samen met de in “I Knew Your Mother” toch net iets minder nadrukkelijk opduikende Martha Wainwright slechts één van de vele muzikale gasten op het wat dat betreft goed gestoffeerde “Haven’t Got The Blues (Yet)”.

Resten dan nog: het weer behoorlijk “rockerig” uit de hoek komende “Looking At The Calendar”, de zich wat al té vroeg aandienende alternatieve kerstdeun “I’ll Be Killing You This Christmas”, het voorzichtig gospelesk ingevulde “God & Nature”, het louter stilistisch gezien z’n titel alleen maar tegensprekende titelnummer van de plaat en weemoedige afsluiter “Last Day Of The Year”.

U merkte het al: aan variatie absoluut geen gebrek hier! Dát en het feit dat Wainwright voor de gelegenheid zowel goed bij stem als bij pen was, maken naar ons gevoel van “Haven’t Got The Blues (Yet)” de geweldige plaat die het is. Gaat, als u het ons vraagt, straks zonder ook maar de minste twijfel in heel wat eindejaarslijstjes van zogeheten kenners opduiken…

Bron: www.ctrlaltcountry.be

 

Gepubliceerd op Muziekwereld: 21 september 2014

Listen tracks

Video

Website

 

Terug naar Hoofdindex

 

Free counter and web stats