Liam Finn - Fomo (Waardering Muziekwereld) 8½
Met FOMO levert Liam Finn zijn tweede album af. Eerst bracht hij in 2008 nog zijn debuutplaat I’ll Be Lightning uit en nu staat hij er terug met de opvolger. Het vorige album was ons leuk bevallen en we zijn wel eens benieuwd wat hij nu gaat brengen. Liam Finn wist al van op jonge leeftijd wat muziek was, want hij is de zoon van Neil Finn (Crowded House). Ook had Liam Finn al ervaring uit zijn eerste bandje Betchadupa. Maar daarna kwam hij dan met zijn soloplaat naar buiten. Finn heeft ook al in het voorprogramma gestaan van Eddie Vedder, Black Keys, Wilco en Pearl Jam. Op de nieuwe plaat is Finn weer een echte laagjesbouwer. Elk nummer bestaat uit laagjes en op elk laagje bouwt hij verder zodat hij altijd sterker uit de hoek komt. In Neurotic World combineert hij zijn verschillende invloeden en het sterke is ook dat zijn muziek niet echt onder een genre valt te classificeren. Het nummer heeft zoals de titel zegt ook wel iets neurotisch. Maar het is ook die sterke stem en de subtiele elektronica die rustig doorschijnt en er zo voor zorgt dat alles mooi op zijn plek blijft.Het is een beetje de evolutie van de laatste jaren, de combinatie van alle singer-songwriters heeft er uiteindelijk toe geleid dat de singer-songwriters er willen uitsteken op een bepaalde manier. En daarom combineert Finn ook zijn muziek met diverse invloeden en zorgt hij er zo voor dat het nergens echt saai word. Want In Don’t Even Know Your Name is de rock dan weer veel meer present en de percussie zorgt ervoor dat alles op hol slaat. Roll of the Eye heeft dan weer een totaal ander gevoel en genre over zich heen gegoten gekregen. In het nummer zit Finn soms wat dichter tegen de poppy nummers van Vampire Weekend en verbergt hij wat de andere invloeden. Het nummer scoort vooral door de percussie die op een zeer leuke en brute manier naar buiten word gebracht. Maar ondertussen kabbelt het nog wat verder naar Cold Feet waar hij weer dichter aanleunt tegen de gewonere popnummers. In het nummer is duidelijk te horen dat hij beïnvloed werd door The Beatles en maakt hij ook mooi gebruik van de harmonieën, dezelfde zoals waarmee de band bekend is geworden. Zijn vorige plaat kan hij niet echt evenaren. Maar het is op sommige momenten toch weer genieten.
Bron: http://demofarm.net
Gepubliceerd op Muziekwereld: 14 augustus 2011
|
|