La Shica - Supercop (Waardering Muziekwereld) 9
Met een avant-gardistische bob en een kinderlijke hartjeszonnebril maakt deze kleine Andalusische opdonder een lange neus naar het stereotype van de flamenco-zangeres met het lange haar en de bolletjesjurk. En al even vrijgevochten mengt La Shica (35) flamenco met hiphopbeats, copla’s en raps. Zij experimenteert met alles wat voorhanden is, maar Spaanse muziek blijft wel de kern. Elsa Rovayo koos voor haar artiestennam ‘La Shica’, omdat het de koosnaam is die een vriend haar eens heeft gegeven. La Shica is de Andalusische verbastering van la chica (het meisje). Rovayo beschouwt zichzelf als een zingera rapera, een rappende zigeurnerin. Haar stijl weigert ze te definiëren, ze heeft simpelweg geen zin zich muzikaal vast te ketenen. Toch zitten in haar nummers vaste elementen waaronder de flamenco, de muziek waarmee ze opgroeide en die in haar leeft. Verder grijpt Rovayo terug op nog een Spaanse folklore: de copla. Sinds de jaren zeventig is de copla in diskrediet geraakt wegens al te oubollig. Maar de laatste tijd wagen hoe langer hoe meer jonge Spaanse artiesten zich aan die stijl, zodat er langzamerhand weer meer waardering komt voor het genre.
Elsa Rovayo werd geboren in Ceuta, een Spaanse enclave in Noord Afrika. Daar groeide ze op met flamenco en copla. Zij luisterde veel naar de radio, maar beslist niet specifiek naar Arabische muziek. Niettemin zitten in haar muziek wel degelijk Arabische elementen. De copla heeft immers zowel Arabische als Hindoestaanse invloeden. Hoewel zij inmiddels naam heeft gemaakt als zangeres, komt Rovayo oorspronkelijk uit de danswereld. Op haar vijftiende vertrok ze naar Madrid om zich daar te wijden aan de flamencodans. Ondanks de enorme concurrentie veroverde ze zich een plekje in de flamencoscene en trad ze op in tablaos, de lokalen waar flamencovoorstellingen plaatsvinden. Een jaar of vijf geleden gooide Rovayo het roer om. Ze schoor haar hoofd kaal, volgde zanglessen en stortte zich op een muzikale carrière. Begeleid door gitarist Fernando de la Rua begon ze als La Shica op te treden op allerlei podia. Inmiddels heeft zij al twee albums op haar naam staan: het drie jaar oude debuut Trabajito De Chinos en sinds kort Supercop. Ze wisselt nummers van eigen hand af met een enkele Spaanse klassiekers, zoals Limosna De Amores, La Bien Pagá en Maria De Las O. Elsa Rovayo heeft deze nummers stuk voor stuk opgeluisterd met eigentijdse ritmepatronen, -gitaargeluiden en keelklanken. Kenmerkend voor haar muziek is de grote dosis rap. Zij beschouwt deze rap overigens als ‘Spaanse rap’; naar haar mening is de flamenco daar feitelijk mee doordrenkt. Het ritme, de soniquet, vormt immers de basis van die muzieksoort. En hetzelfde ritme ligt ten grondslag aan de Spaanse rap, zo stelt Rovayo. ‘In feite combineer ik dus helemaal geen stijlen. Er zit van nature rap in flamenco’. In andere nummers klinken echter ook reggae en Braziliaanse bossa nova door, hetgeen de genietbaarheid van Supercop extra ten goede komt.
Voor de toekomst heeft Ravayo nog geen concrete plannen. Recentelijk werkte zij mee aan het album Mujeres De Agua van Javier Limón, een pleidooi voor vrijheid van meningsuiting voor de Iraanse vrouw. De komende tijd is ze vooral ‘zoet’ met optredens. ‘De interesse voor Spaanse muziek neemt erg toe’, zo stelt zij verheugd vast. ‘Sterker nog, het lijkt zo langzamerhand wel of ik in het buitenland populairder ben dan in Spanje’.
Supercop kan ik iedere liefhebber van wereldmuziek met Spaanse invloeden van harte aanbevelen. Elsa Ravayo is voor de maand juli gekozen als Artiest van de Maand op Muziekwereld.
Gepubliceerd op Muziekwereld: 10 juli 2011
|
|