Jenny Lewis - On the line  (Waardering Muziekwereld)

Jenny Lewis - On the line

Wanneer we het album dat ze samen met de Watson Twins meetellen, is On The Line Jenny Lewis’ vierde soloplaat. Op de cover prijkt prominent het decolleté van de eerder in Rilo Kiley actieve actrice/muzikante. Dat is – ook al doordat ze onlangs officieel afstand nam van de omstreden producer Ryan Adams met wie ze geregeld samenwerkte – natuurlijk goed voor allerlei discussies. Die laat ik graag even voor wat ze zijn, maar de analogie tussen deze hoes en die van voorganger The Voyager is wel een dankbare. Daarop zien we haar torso namelijk gehuld in een prachtig kleurrijk jasje. En met beide albums beweegt Lewis overtuigend in de richting van de perfecte popplaat die ze in zich heeft, maar op On The Line onthult ze nét wat meer. Als de teksten tenminste niet helemaal aan fantasie zijn ontsproten. Fijn zijn die hoe dan ook. Lewis goochelt gewiekst met woorden, ogenschijnlijk ongekunsteld maar eigenlijk juist heel origineel. En haar lenige stem leent zich om ze elk met hun eigen sfeer ten gehore te brengen, steeds vaag herinnerend aan de muziek uit de jaren zeventig en vaak wat melancholiek. Tussen lekkere midtempo liedjes als Red Bull & Hennessy, het licht funky Litte Whte Dove en het titelnummer is plaats ingeruimd voor rustiger werk. Dat begint veelal gedragen door piano maar groeit gloedvol uit. Zo krijgt Taffy een fraai strijkarrangement en kleurt de Hammond van Petty-sidekick Benmont Tench het fantastische Hollywood Lane. Aan toffe vrienden geen gebrek overigens hier, want ook Ringo Starr, Jim Keltner, Don Was en Beck waren tijdens de opnamen paraat. Ze hielpen Lewis te demonstreren waarom het predicaat ‘pop’ niet denigrerend hoeft te worden uitgelegd.

 

Recensent: Eddie Aarts

Bron: Popmagazine Heaven, nr. 5/2019

Website: www.popmagazineheaven.nl

 

Gepubliceerd op Muziekwereld: 10 september 2019

Listen tracks

Video

Website

 

 

 

 

Terug naar Hoofdindex