Jason McNiff - Joy and independence  (Waardering Muziekwereld) 9

Jason McNiff - Joy and independence

In het kielzog van de vorig jaar verschenen compilatie Rain Dries Your Eyes pakt Jason McNiff nu op zijn drieŽnveertigste uit met zín wellicht beste plaat tot op heden. Joy And Independence heet die en deze bevat zonder ook maar enige vorm van overdrijving elf van de allermooiste liedjes die we hier dit jaar al te horen kregen.

Elf songs waarin directheid en eenvoud nog volop regeren. Empathisch sterk. Niet zelden neigend naar het poŽtische. Verhalend heel straf vooral ook. En muzikaal al evenzeer. En dat ondanks een echt wel tot zín naakte essentie herleid instrumentarium. McNiffs eigen wollig warme stem en een akoestische gitaar, dat is waarmee we het hier vrijwel voortdurend moeten stellen. Een sporadische pianobijdrage van Sean Read en wat gezongen bijstand van Lily Ramona in het nummer Thoughts gemakshalve even buiten beschouwing gelaten.

Dat McNiff ondanks die wel heel erg sobere aanpak toch weet te bekoren, heeft hij voornamelijk te danken aan twee dingen. Dat hij met zín ogen werkelijk wekenlang heeft opgestoken van snarenvirtuoos Bert Jansch allereerst. Van de meester zelve leerde hij immers zín unieke finger style-spel. En verder ongetwijfeld ook aan zijn intrigerende manier van schrijven en van vertellen. Die roept beurtelings herinneringen op aan groten der aarde als Townes Van Zandt, John Prine, Rambliní Jack Elliott en Bob Dylan. Indrukwekkend lijstje, niet?

Mocht je je daar vragen bij stellen, luister dan bij gelegenheid vooral zelf ook maar eens naar ware schoonheden van liedjes als Joy And Independence, (There Are No) Ordinary Days, Midnight Shift, Been A Bad Day en andere. De eigentijdse troubadour McNiff zal er met een aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid zo goed als zeker een nieuwe fan aan overhouden.

Bron: www.ctrlaltcountry.be

 

Listen Tracks

Video

Website

 

 

Terug naar Hoofdindex