Interpol - Interpol (Waardering Muziekwereld) 8
Meningen over Interpol zijn vaak ongenuanceerd, Vooral de ‘aparte’ stem van zanger Paul Banks kun je schijnbaar alleen bewonderen of verafschuwen. Wie dat eerste doet, zal de mening onderschrijven dat de band samen met Editors de beste vruchten van de grote postpunkoogst vormt. Nadat de New Yorkers hun debuutalbum in 2004 opvolgden met het toegankelijkere Antics, gingen de strakke songstructuren grotendeels op de schop in Our Love To Admire. Dat meer experimentele en atmosferische derde album kende zowel juweeltjes als mislukkingen, dus waar gaat Interpol ditmaal heen? Deze titelloze vierde plaat klinkt alsof de band na het soms wat overambitieuze Our Love To Admire de pretenties wilden temperen. Tussen de grootse arrangementen en vervreemde sferen van zijn voorganger en de dwingende songstructuren van Antics staat Interpol met dit vierde album een welgekozen middenweg in. Het leidt tot een cd waarmee de band zijn karakteristieke geluid misschien niet verder ontwikkelt, maar wel een nodige schoonmaakbeurt geeft.
Gepubliceerd op Muziekwereld: 4 oktober 2010
|
|