|
|
|
Gary Moore - Bad for you baby |
7 |
|
Het moet een hele opgave zijn om
binnen het beperkte raamwerk van de blues telkens weer met iets spannends te
komen. Immer gaat het om hoe iemand zich kan opladen, hoe hij of zij nét die
‘feel’ te pakken kan krijgen die een simpele, uit drie akkoorden opgebouwde song
boven de grauwe midelmaat uittilt, Welnu, aan Gary Moore kunnen we dit gerust
overlaten..lees
meer
 |
|
|
|
|
Esperanza Spalding - Esperanza |
7½ |
|
In 2007 maakte zij op het North Sea
Jazz Festival al indruk in de intieme Volgazaal met haar trio. De 23-jarige
Esperanza Spalding heeft een ongekend talent voor de contrabas en als vocalist
mag ze er ook zijn. Als je op je 21-jarige leeftijd aangesteld wordt als de
jongste docent op het prestigieuze Berklee College of Music in Boston, dan kun
je wel bassen..lees
meer
 |
|
|
|
|
Rodney Crowell - Sex & gasoline |
9 |
|
Eén van de meest bevlogen
songschrijvers van zijn generatie borduurt met Sex & Gasoline voort op zijn drie
americana voorgangers The Houston Kid, Fate’s Right Hand en The Outsider. Zo
laat hij zich opnieuw kritisch uit over een aantal misstanden in de wereld. The
Rise And Fall Of Intelligent Design en Truth Decay gaan over ideeën die steeds
vaker onterecht als feiten worden gepresenteerd..lees
meer
 |
|
|
|
|
Stephanie McKay - Tell it like it is |
9 |
|
De toekomst van de nieuwe soul is in
goed handen bij Stephanie McKay. Ze draait al flink wat jaren mee als side-woman
en dit is haar tweede soloalbum. De cd is gemaakt voor een klein indie-label met
dito budget, maar in het geluid is daar ook maar nergens iets van te bespeuren.
Het album staat vol met heftige soultracks met zeer funky ritmiek..lees
meer
 |
|
|
|
|
Conor Oberst - Conor Oberst |
8½ |
|
Conor Oberst
geniet de meeste naamsbekendheid als gezicht van Bright Eyes, fungerend als
zanger en tekstschrijver van dit continu van samenstelling wisselende
gezelschap. Oberst is zo verbonden met Bright Eyes dat zijn naam synoniem lijkt
met deze formatie, zeker als Oberst onder de naam Bright Eyes solo en akoestisch
optreedt..lees
meer
 |
|
|
|
|
Mariza - Terra |
8½ |
|
Mariza is niet het type fadozangeres
dat mannen snel het hart op hol zal doen slaan, maar haar witte gekunstelde
kapsel en de lange monumentale verschijning maken wel een enorme indruk op het
moment dat ze gaat zingen. Ik zat op twee meter afstand van haar tijdens een
concert in het Muziekgebouw Aan Het IJ en werd overmand door emoties..lees
meer
 |
|
|
|
|
De Dijk - Brussel |
8½ |
|
De Dijk staat al meer dan 25 jaar
garant voor een potje Nederlandstalige Rock met soul en blues. Wie kent ze niet?
Tijdloze nummers als Bloedend Hart, Binnen Zonder Kloppen en Als ze er niet is
zijn klassiekers die iedereen meezingt. Met Brussel, de lokatie van de
opnamestudio, lijkt er aanvankelijk niets nieuws onder de zon te verschijnen..lees
meer
 |
|
|
|
|
Barbara Buchholz - Moonstruck |
9 |
|
Op het geniale
idee om met je lichaamsbeweging in de ether te interfereren en daardoor muziek
voort te brengen (twee continua in interactie), kwam honderd jaar geleden de
Russische natuurkundige Léon Sergej Theremin (1896-1993). In 1919 bouwde hij in
een laboratorium in Moskou het eerste apparaat waarmee je dat kon doen..lees
meer
 |
|
|
|
|
Eliza Gilkyson - Beautiful world |
8½ |
|
Eliza Gilkyson kreeg de muziek met de
paplepel ingegoten door haar vader Terry, die naast een succesvolle carrière als
songschrijver muziek componeerde voor Hollywood-films. Op eigen kracht is Eliza
inmiddels beroemder dan haar vader ooit was. Met ons land heeft ze een speciale
band door het project More Than A Song, waarvan ook de Nederlandse zanger Ad
Vanderveen deel uit maakt..lees
meer
 |
|
|
|
|
Voodoo Boogie - Losing my cool |
7½ |
|
Het Vlaamse Voodoo Boogie schijnt in
het thuisland al een behoorlijke live-reputatie te hebben opgebouwd. Dat hoeft
geen verbazing te wekken, want hun debuutalbum Losing My Cool mag er
zijn. De band profileert zich als een mix tussen min of meer traditionele blues
(men covert onder meer John Lee Hooker, J.B. Lenoir, Howling Wolf en R.L.
Burnside) en oldskool sixties psychedelica..lees
meer
 |
|
|
|
|
Leila - Blood, looms and blooms |
9½ |
|
Leila Arab is een Iraanse
elektromuzikante die haar land ontvluchtte na de val van de sjah, in Engeland
terechtkwam en een tijdje keyboards speelde in de groep van Björk. Tien jaar
geleden debuteerde ze voor eigen rekening op het label van Aphex Twin met het
alom bewierookte Like Weather, dat haar in de pers vergelijkingen met het beste
van Tricky opleverde..lees
meer
 |
|
|
|
|
Elliott Brood - Mountain meadows |
8 |
|
Death country, zo noemt het Canadese
trio zijn muziek, daar zit wel wat in. Net als labelgenoten NQ Arbuckle en Luke
Doucet maakt de band muziek die onbetwist raakvlakken heeft met de klassieke
country, maar die door gebruikmaking van bijvoorbeeld stevig gitaarwerk
eigenlijk in weinig meer lijkt op wat er gewoontetrouw in Nashville en omstreken
geproduceerd wordt..lees
meer
 |
|
|
|
|
Emily Maguire - Keep walking |
8½ |
|
Emily Maguire heeft een perfecte
biografie: tijdens een lang ziekbed laat de klassiek geschoolde celliste uit
Cambridge zich inspireren door Boedhha, Bach en Bob (Marley) en verruilt
uiteindelijk haar Londense flat voor een golfplatenschuurtje op een Australische
geitenboerderij waar ze haar muziek vastlegt. Zo bedacht als deze biografie
lijkt, zo authentiek en integer zijn de teksten en de muziek van Maguire..lees
meer
 |
|
|
|
|
Walter Becker - Circus money |
8½ |
|
Waar Donald Fagan op zijn solo-albums
altijd dicht tegen de kenmerkende Steely Dan-sound aanleunt, durft Walter Becker
de veilige zone te verlaten. We zouden haast vergeten hoe goed zijn eerste
soloalbum 11 Tracks Of Wack uit 1994 was. Die stijl zet hij voort op
Circus Money dat hij samen met Joni Mitchell-producer Larry Klein opnam..lees
meer
 |
|