Huey Lewis & the News - Soulsville (Waardering Muziekwereld) 8½
Al als jonge knaap raakte Huey Lewis helemaal verslingerd aan soul. Een voorliefde, die hij, zoals later blijken zou, met z’n maats van The News, deelde. Met name heel wat op het legendarische STAX verschenen platen groeiden uit tot echte all-time favorites van Lewis. En compleet te verwonderen hoeft het dan ook niet, dat de beste man al een aantal jaren met het idee speelde om ook zelf een album ermee te vullen. Alleen ontbrak het hem een weinig aan moed. Hij was zich immers maar al te bewust van het feit, dat heel wat van het materiaal dat hij voor ogen had geschreven was met echt grote stemmen voor ogen. En dus zou het uiteindelijk tot 2009 duren alvorens zijn manager Bob Brown hem zover kreeg er ook echt werk van te maken. Samen met de leden van zijn groep nam hij ruimschoots de tijd om de gigantische STAX-catalogus door te nemen en elk kozen ze een handvol van hun lievelingsnummers om mee aan de slag te gaan. Met de productionele hulp van Jim Gaines, met wie ze indertijd ook al hun klassieker “Sports” inblikten, doken ze de vermaarde Ardent Studios in Memphis in. Daar kozen ze voor dezelfde werkwijze als hun grote voorbeelden. En dat betekende concreet met z’n tienen tegelijk de opnameruimte in en alles gewoon lekker live vereeuwigen. Lewis en de zijnen kregen daarbij voor de gelegenheid de nodige ruggensteun van de ondermeer van zijn werk achter Paul Thorn bekende gitarist Bill Hinds. Het resultaat is een door hemzelf als “a true labor of love” bestempeld geheel, dat met enorm veel respect voor het geleende materiaal de sfeer van lang vervlogen dagen evoceert. Nergens steekt Lewis daarbij zijn helden vocaal echt naar de kroon, al was het ook maar voor heel even. Maar de man kent duidelijk zijn beperkingen en liet zijn begeleiders daar handig op inspelen. Door zijn maats de nodige ruimte te laten om hun ding te doen ontstond een bijzonder warmbloedig geheel, dat uit elke porie klassieke R&B en soul ademt. Stukken eerlijker dan we dat recent bijvoorbeeld nog door Seal of Rod Stewart op ons bord gekwakt kregen. Het doet echt enorm plezier om te luisteren naar de hier vertolkte uitvoeringen van dingen als “Respect Yourself”, “Cry To Me”, “Got To Get You Off My Mind”, “Just One More Day” en vele andere. Interessant is daarbij ook om vast te stellen, dat Lewis en co niet altijd voor de meest voor de hand liggende liedjes kozen. In onze ogen alleen maar een bewijs te meer voor de stelling, dat deze schijf daadwerkelijk om de juiste redenen het daglicht zag en effectief wel haar plaatsje in Soulsville verdient. (De blazers alleen al zouden daar trouwens ongetwijfeld onder het werk bedolven worden. Zo goed zijn ze inderdaad…)
Bron: www.ctrlaltcountry.be
Gepubliceerd op Muziekwereld: 23 november 2010
|
|