Gretchen Parlato - The lost and the found (Waardering Muziekwereld) 8½
Ze heeft de zegen van Wayne Shorter, een van haar mentoren, die haar zelfs met Frank Sinatra vergelijkt. Ze heeft dezelfde gave om haar stem als instrument te gebruiken, vindt hij. Of Shorter daar nu een punt heeft of niet, dat Gretchen Parlato een uitzonderlijke zangeres is, is duidelijk. Ze heeft de gave om de luisteraar in een bad van intimiteit onder te dompelen. Het is bijna of zingt onder het ophangen van de was, volledig op haar gemak, en ondertussen is haar timing heerlijk. In samenspel met haar band, waarin onder anderen producer en pianist Robert Glasper, vallen alle noten op hun plek, waardoor de muziek op het album The lost and found een aangenaam transparante indruk maakt. Haar repertoire is ook origineel. Parlato maakt zich net zo gemakkelijk Holding back the years van Simply Red eigen, als All that I can say, ooit gezongen door Mary J. Blige en geschreven door Lauryn Hill, nu in een sensuele, melancholische versie. En een klassieke jazzstandard als Bill Evans’ Blue in Green gaat onder haar liefdevolle behandeling ook een nieuw leven leiden. Het mooie is dat Parlato totaal geen opsmuk nodig heeft, geen onnodige versieringen, uithalen of kunstjes, haar stem en timing volstaan.
Maartje den Breejen
Bron: http://maartjedenbreejen.wordpress.com
Gepubliceerd op Muziekwereld: 25 december 2011
|
|