Gregory Page - Promise of a dream (Waardering Muziekwereld) 8
Dit zou best in kleine kring een cult-album kunnen worden. Melancholieke en langgerekte songs met een bijzondere begeleiding: akoestische gitaar, enkele strijkers, teruggehouden percussie. Op Saturday Night Blues zingt Gregory Page met slechts een piano onder zich – een hint naar Sinatra’s One For My Baby? Page is een echte singer-songwriter: alle ijzersterke songs zijn van hemzelf, en hij vertolkt ze sotto voce op een manier die hem er helemaal mee vereenzelvigt. De stijl is meer weemoedig dan sentimenteel, en als een lied neigt naar al te karakturale gevoelens komt een trompetje of een vibrafoon dat weer rechtzetten. In de muziek van Page (die soms ook de gitaar beroert) klinkt de hele geschiedenis van de Amerikaanse song door. Zeker niet alleen het Great American Songbook, maar ook het populaire lied dat buiten de grote steden werd gezongen. Soms maken zijn melodie een kleine buiging naar Randy Newman, maar toch klinkt dit album verrassend authentiek.
Gepubliceerd op Muziekwereld: 17 januari 2011
|
|