Graham Colton - Lonely ones   (Waardering Muziekwereld)  8-

Graham Colton - Lonely ones

Het is mij eigenlijk een beetje een raadsel waarom deze songwriter uit Oklahoma hier bij ons niet meer bekendheid geniet. In de USA is hij nochtans erg geliefd: er is nauwelijks een TV-serie, die naam waardig, te bedenken, waarin zijn songs niet als soundtrack gespeeld worden en zijn Graham Colton Band mocht mee als voorprogramma van zowat iedereen die er in het genre toe doet, van Dave Matthews en John Mayer tot Counting Crows en Maroon 5.

Om maar te zeggen: deze tegenwoordig vanuit Dallas opererende muzikant is in de States een Hele Meneer, die met deze “Lonely Ones” aan zijn veertiende release toe is. Ik moet daar wel bij vermelden dat de helft daarvan EP's waren en dat ook het werk met de band erin meegerekend is.

De nieuwe plaat bevat tien zelfgeschreven (al dan niet in wijzigend samenwerkingsverband) songs, die je het makkelijkst als “vrolijke, hedendaags klinkende pop met rockaccenten” kunt omschrijven.

De muziekjes laten zich vlotjes beluisteren in de meest verschillende omstandigheden en hebben de niet onaardige eigenschap dat ze op geen enkel moment storen. Dat is soms al heel wat, maar hier is er meer: de plaat bevat een aantal potentiële instant classics, zoals bij voorbeeld opener “Mixed Up” en”Hands Untied”.

Ik ben onvoldoende vertrouwd met 's mans vroeger werk om een vergelijking te kunnen maken of een evolutie te kunnen aanduiden, maar mijn oren vertellen me wel dat we hier te maken hebben met iemand die de kunst beheerst van het schrijven van aanstekelijke melodieën en die ze daarenboven in een heel knap arrangementjasje weet te verpakken.

Is er meer nodig om van een leuke plaat te spreken? Ik dacht het niet, al denk ik dat het allemaal een ietsje te Amerikaans klinkt om echt te kunnen aanslaan op het oude continent. Ik vind dat best jammer, maar ik neem aan dat onze heren formatprogrammatoren precies om die reden mordicus weigeren deze plaat in hun playlist op te nemen. Het zal Graham Colton worst wezen: in zijn grote thuisland is er niet één grote TV-show te vinden, waar hij nog niet te gast was. Europa is alweer een klein tikkeltje te conservatief, me dunkt, want dit is echt een hele fijne popplaat.

Auteur: Dani Heyvaert

Bron: http://www.rootstime.be/CD%20REVIEUW/2014/AP1/CD144.html

 

Gepubliceerd op Muziekwereld: 19 juni 2014

Listen tracks

Video

Website

Terug naar Hoofdindex

 

Free counter and web stats