Goldfrapp - Head first (Waardering Muziekwereld) 8
Zonder nu direct zuur te willen doen, zou je je kunnen afvragen of er in dit tijdperk van razendsnel terrein winnende electro- en discopopdames (Lady Gaga, La Roux, Annie, Little Boots) behoefte is aan een Goldfrapp dat óók nog eens nadrukkelijk aan de haal gaat met alles wat bedenkelijk was in de eighties, tongue-in-cheek of niet. Want dat is wat Alison Goldfrapp en Will Gregory op hun vijfde album met ontzagwekkende schaamteloosheid doen. En dan niet met de edgy aanpak van Black Cherry (2003) of Supernature (2005), maar meteen all the way: aalglad, hyper-anachronistisch en in alle tinten zuurstokroze. Denk Van Halens Jump (waar je dankzij het intro van eerste single Rocket niet omheen kunt), Madonna anno Like A Virgin, Olivia Newton-John, Giorgio Moroder en vooral ook de muziek waar Goldfrapp en Gregory naar eigen zeggen naar luisterden bij wijze van inspiratie voor Head First: van ABBA (luid en duidelijk terug te horen in het titelnummer) tot ELO. En alles klopt, tot en met de hoes, de songtitels (Rocket, Believer, Alive, Dreaming), het olijk huppelende niets-aan-de-hand-sfeertje en de even hitgevoelige als inwisselbare zangmelodieën. Knap gedaan, zou je zeggen, direct gevolgd door: en nu weer back to business alstublieft. Want of we hier nu met een eenmalige grap, een bloedserieuze pastiche of gewoon de volgende stap in de muzikale ontwikkeling van Goldfrapp te maken hebben, het is zoals gezegd dringen in de beoogde bandwagon. ERIK VAN DEN BERG
Bron: www.oor.nl
Gepubliceerd op Muziekwereld: 11 april 2010
|
|