Giant Sand - Blurry blue mountain (Waardering Muziekwereld) 8½
Howe Geld is een overlever. Inmiddels de vijftig gepasseerd, klinkt hij op het nieuwe album van Giant Sand – waarin hij zich tegenwoordig laat bijstaan door drie degelijke Denen – volstrekt comfortabel. Wat overigens niet hetzelfde is als bezadigd. Terwijl zijn muziek in de jaren negentig nog weerbarstig alle kanten opschoot, zoekt hij op dit album – zijn beste sinds Chore Enchantment uit 2000 – de subtiliteit op van de vierkante centimeter. Sober gearrangeerd in een soort jazzy Americana-variant met hier en daar een toegevoegde cello of vrouwenstem, zingt hij bespiegelend over het leven op een bijna Leonard Cohen-achtige wijze. Terwijl het Calexico van Gelbs voormalige bandleden Convertino en Burns steeds meer een kortstondige aberratie blijkt, bouwt Giant Sand steen voor steen aan een omvangrijk oeuvre. Dat oeuvre ving in 1985 aan met Valley Of Rain: een rauw, nog stevig in de jaren tachtig geworteld gitaar-rockalbum, waarvan in retrospectief vooral de titelsong beklijft. Convertino en Burns waren destijds nog niet van de partij en op de geliojktijd verschenen re-release zijn al die eerste stappen te horen op de paden die Gelb later zou gaan bewandelen.
Gepubliceerd op Muziekwereld: 6 december 2010
|
|