Fruit Bats - Tripper (Waardering Muziekwereld) 8
Net zulke frisse, melodieuze liedjes. Vrijwel dezelfde hoge zang. En ook nog eens op Sub Pop. Bijna zou je Fruit Bats afdoen als een Shins-kloon. Maar dat zou onterecht zijn. Eric Johnson kan er immers niets aan doen dat zijn stem erg lijkt op die van James Mercer. Bovendien debuteerden de band in hetzelfde jaar (2001) en is dus niet zozeer sprake van navolging als wel parallelle ontwikkeling. Laten we het er gewoon op houden dat Johnson en Mercer in eerder leven een bankje deelden in de Hogeschool van de Pops en verder gewoon genieten. En dat kan volop. Liedjes als dansende vlinders, fonkelende libelles en kwetterende vogels biedt deze vijfde. Als warme zonnestralen die door de nevel priemen, als glinsterende dauwdruppels. Lichtvoetig maar wel met geraffineerde wendingen. Voor deze vijfde cd besloot Johnson – die diensten verleende aan onder andere Califone, Vetiver en, jazeker, The Shins – niet te zwaar te leunen op zijn begeleidingsband en veel zelf te doen (wat waarschijnlijk de reden is waarom op het hoesje geen credits zijn vermeld). Daardoor werd hij nog sterker dan voorheen teruggeworpen op zijn eigen inventiviteit. Een goede zaak, want beter dan op Tripper hebben we Fruit Bats nooit gehoord. Ook warm aanbevolen aan fans van Broken Bells.
Kees van Wee
Bron: www.popmagazineheaven.nl
Gepubliceerd op Muziekwereld: 8 december 2011
|
|