Foreigner - Can't slow down (Waardering Muziekwereld) 8
Na zestien jaar
afwezigheid verschijnt er weer een nieuw album van Foreigner. Zanger Lou Gramm
is inmiddels vervangen door ex-Hurricane-zanger Kelly Hansen. Met gitarist Mick
Jones nog altijd in de gelederen blijft de vertrouwde Foreigner-sound deels
overeind. Het lijkt een trend onder ouder wordende rockbands: gewoon weer een
plaat uitbrengen en wereldtournees doen. Zelfs al heeft de oorspronkelijke
zanger er geen fut meer in; vanwege overlijden of anderszins. Queen is daar
uiteraard het beroemdste voorbeeld van, maar ook de in de VS enorm populaire
rockband Journey maakte een geslaagde comeback; ondanks dat frontman Steve Perry
hier geen deel van uitmaakte. Hetzelfde geldt voor Foreigner. De
Brits-Amerikaanse rockgroep scoorde een dikke rij hits tussen 1977 en 1987.
Oorspronkelijke zanger Lou Gramm verliet de band eind jaren '80, maar keerde in
1992 tijdelijk terug. Hansen vervangt hem en dat doet hij niet onaardig. Wanneer
je het nieuwe album Can't Slow Down opzet, krijg je het gevoel alsof de tijd
heeft stilgestaan. Dit album had net zo goed vijftien of twintig jaar geleden
gemaakt kunnen zijn. De meest recente invloed die hier te traceren valt is Bon
Jovi, wiens muzikale progressie ook reeds in 1992 gestagneerd is. Zelfs met
sterproducer Mark Ronson (stiefzoon van Mick Jones) achter de knoppen bij het
slotnummer Fool For You Anyway zou je denken dat deze plaat al lang geleden is
opgenomen. Overigens een van de betere nummers op het comebackalbum, mede
dankzij de blaassectie. Heel even dreigen de rockers hip te worden op In
Pieces, maar het resultaat doet aan het eind van de rit toch meer denken aan
Creed of Nickelback dan aan de glorietijd van Foreigner. Het is opvallend dat
Foreigner hard zijn best moet doen om zijn eigen geluid na te bootsen.
Rockballads When It Comes To Love en I'll
Be Home Tonight zijn duidelijk gebaseerd op de eerdere hits I Don't Want To Live
Without You en I Want To Know What Love Is. De
rockballads pakken het beste uit. Extreem radiovriendelijk en tijdloos. Op de
vlottere rocknummers klinkt Foreigner als een vaal coverbandje van zichzelf, dat
niet kan tippen aan rockklassiekers als Cold As Ice, Say You Will of Juke Box
Hero. Zelfs ondanks prima vocale prestaties van Kelly Hansen. De excellente
songschrijfvaardigheden van Jones, Hansen en hitcomponist Marti Frederiksen
(Aerosmith, Mötley Crüe, Faith Hill) zijn routine geworden en hebben nergens
meer de glans van de beroemde radiohits die hele volksstammen kunnen meezingen.
Geen echte fan van Foreigner? Hou het dan bij die fantastische verzamelaar met
goeie ouwe Lou Gramm. That was
yesterday!
Pierre Oitmann
Bron: www.nu.nl
Gepubliceerd op Muziekwereld: 20 maart 2010
|
|