Emma Pollock - The law of large numbers (Waardering Muziekwereld) 7
Twee jaar na het verschijnen van ‘Watch The Fireworks’ brengt de Schotse zangeres Emma Pollock haar tweede soloalbum uit: ‘The Law Of Large Numbers’. “De plaat heet zo omwille van redenen waarvan ik niet zeker ben dat ik ze zelf begrijp”, schrijft het voormalige bandlid van The Delgados op haar website, “maar tegen de tijd dat er mij iemand om vraagt, zal ik een overtuigend antwoord klaar hebben.” ‘The Law Of Large Numbers’ begint lieflijk met Hug The Piano (AND), een zweverig stukje piano waar je, zonder dat je er erg in hebt, bij wegdroomt. Na ruim een minuut is de ontnuchtering des te groter. Hug The Harbor begint met een zanglijn en helder gitaarspel. Het deed ons heel even denken aan I’ll Kill Her van de misnoegde Soko. Gelukkig hadden we het mis en gaat de vergelijking niet op. Hug The Piano zet de toon voor de rest van het album: stevig, met rijke arrangementen en verrassende wendingen. Zo zijn we bijzonder te spreken over de Oosters aandoende intermezzo’s en de gevarieerde drumpartijen van I Could Be A Saint. Het maakt het nummer interessant om te beluisteren, ondanks een wat slepende melodie. De muziek stuwt de tekst vooruit en samen lijken ze goed op dreef. In Nine Lives schakelt Emma Pollock nog een versnelling hoger. In het refrein laat ze zich ondersteunen door een hele hoop blazers, waarvan de ene al wat meer meegaat met de melodie dan de andere. Bigband, zegt u? Welja, zo klinkt dit midtemponummer waarvan het refrein dus aangenaam opgevrolijkt wordt. En zo worden we in elk nummer even blij verrast, om dan tot de conclusie te komen dat het nummer ongeveer hetzelfde niveau haalt als het vorige. In de stilte na elk nummer verdwijnt tekst en muziek alweer uit het geheugen Er is geen enkele tekst, geen enkele melodie die een andere overschaduwt en die na het beluisteren nog blijft kleven. Of het moet toch het tweeluik Hug The Piano zijn. Hug The Piano (OR) is een variant van het openingsthema en sluit het album af. ‘The Law Of Large Numbers’ kent geen uitschieters en dat is de reden waarom het album als geheel best goed is. De twaalf nummers vormen een coherent geheel. Er eentje uit distilleren en in je playlist met favorieten plaatsen, zou zonde zijn. ‘The Law Of Large Numbers’ blijft pas overeind als het op twaalf benen kan staan.
Mathias Dhondt
Bron: www.damusic.be
Gepubliceerd op Muziekwereld:11 mei 2010
|
|