Ellen Sundberg - White smoke and pines   (Waardering Muziekwereld)

Ellen Sundberg - White smoke and pines

Van de jonge Zweedse Ellen Sundberg bespraken we hier eerder ook al de debuutplaat “Black Raven”. In het najaar van 2013 was dat. Vlak voor ze in het voorprogramma van Israel Nash – Toen nog Gripka! – door Europa zou gaan trekken. Iets wat aan ons toen volgende profetische woorden ontlokte: “En dat zal haar, als je het ons vraagt, vast met hele bosjes tegelijk nieuwe bewonderaars gaan opleveren. Ze verdient het alleszins…” En of we ons gelijk haalden!

Zelfs Nash zelf raakte zodanig onder de indruk van Sundberg, dat hij haar voorstelde om samen een plaat te gaan maken. En daarvoor vloog ze in het voorjaar van 2014 naar Texas. De ranch van Nash in Dripping Springs, net even buiten Austin, was “the place to be”. Zijzelf zorgde voor een reeks ijzersterke nieuwe liedjes, Nash van zijn kant nam het materiële aspect van de zaak voor zijn rekening. Hij zorgde voor opnameapparatuur en instrumenten. En voor de muzikanten. Aaron McLellan (bas en synth), Eric Swanson (pedal steel, elektrische en akoestische gitaren, mandoline en backing vocals), Steve Hill (drums en percussie) en Nik Lee (“noise”) gaven op eenvoudig verzoek graag acte de présence. Zelf tekende Nash voor de productie, wat backing vocals en wat bijdragen op de akoestische gitaar.

Het resultaat? Een tien songeenheden tellende alternatieve countrytrip van formaat. Bij momenten aardig hypnotisch van aard! Vaardig heen weer laverend tussen gevoelens van melancholie en loutere suggestie. Spelend met taal en melodie. Gemakkelijk? Zeer zeker niet. Het voormalige “kruideniershulpje van om de hoek” “has got a way with words”. En al evenzeer met het muzikale verpakkingsmateriaal ervan. Haar songs blijken op een vreemde manier catchy, iets wat ze in al hun herfstige grandeur weliswaar niet meteen outen. Maar na enkele draaibeurten is het dan plots wel prijs. Dan voel je het als luisteraar immers ineens allemaal een stuk beter aan. Dan ga je openstaan voor de zonderlinge zwerftochten doorheen het innerlijke universum van Sundberg. Dan gaan dingen als het verkillende “What Is Life”, het hoogst eigenzinnige “Hollow”, titelnummer “White Smokes And Pines” en het deels in haar eigen landstaal en deels in het Engels gebrachte “Vägen är Lång (The Road Is Long)” plots wel ten volle aanspreken.

Op haar nog altijd maar eenentwintigste mag je deze Sundberg op basis hiervan wat ons betreft gerust een stralende toekomst voorspellen.

Bron: www.ctrlaltcountry.be

 

Gepubliceerd op Muziekwereld: 17 mei 2015

Listen tracks

Video

Website

 

Terug naar Hoofdindex