Elin Ruth Sigvardsson - Cackatoo friends (Waardering Muziekwereld) 8
Op haar eerste drie platen wist de Zweedse zangeres Elin Ruth Sigvardsson zich verzekerd van de steun van gezaghebbende namen uit de rockscene van haar land. Het leverde haar hits, goede kritieken en onderscheidingen op. Op nummer vier, Cookatoo Friends, durft Sigvardsson het voor het eerst aan volledig op zichzelf te vertrouwen. Om de sfeer van haar demo’s zoveel mogelijk te bewaren speelde ze zelf het merendeel van de partijen in. Elin Ruth Sigvardsson komt dan misschien wel uit Zweden, maar dat zou je bij beluistering van Cackatoo Friends niet zeggen. Ze maakt een behoorlijk Amerikaanse aandoende mix van countryrock, singer-songwriter en pop, maar tegelijkertijd dienen zich vergelijkingen aan met mede-Scandinaviërs Emiliana Torrini en Ane Brun (welke laatste overigens ook meedoet op dit album). In Zweden is Elin Ruth Sigvardsson al een behoorlijk grote ster en nu moet ook Nederland voor de bijl. Opener Bang is nog wat obligaat (lees: te veel in het soulstraatje van collega’s als Duffy, Amy Winehouse en Adele), maar de rest van Cackatoo Friends is op z’n minst boeiend en op z’n best weergaloos. Het creepy Dead Man Walking, Love (een emotioneel duet met Lars Eriksson) en Wait For Me, waarop Sigvardsson klinkt als Katie Melua die schuurpapier heeft gegeten, zijn de juweeltjes op deze cd, die een internationale doorbraak absoluut zou rechtvaardigen.
Gepubliceerd op Muziekwereld: 15 augustus 2010
|
|