Edwyn Collins - Losing sleep (Waardering Muziekwereld) 7½
Alsof er niks gebeurd is, zo schiet Edwyn Collins met het titelnummer van zijn zevende soloalbum uit de startblokken. Een uptempo Motown-beat opgetuigd met wat luchtige sixtiesaccenten, een likje northern soul en het karakteristieke, altijd tegen het valse aanschurende stemgeluid van de inmiddels 51-jarige Schot zelf. Dat de voormalige Orange Juice-zanger vijf jaar geleden nog op sterven na dood was (twee bijna fatale beroertes, complicaties tijdens een operatie met als resultaat dat de halfverlamde Collins maandenlang niet kon praten, lezen en schrijven), daar is op het vrij opgewekte Losing Sleep niet veel terug te horen. De twaalf liedjes die met een waar sterrenteam in elkaar werden geknutseld (Alex Kapranos van Franz Ferdinand, Johnny Marr, Aztec Camera-zanger Roddy Frame, The Cribs, The Magic Numbers en The Drums) laten het vertrouwde, even opgeruimde als dwarse popgeluid horen. Tekstueel zijn er wel verwijzingen naar de bijna desastreuze gebeurtenissen, zoals in het met Cribs-zanger Ryan Jarman geschreven What Is My Role, waarin Collins aangeeft nog altijd de psychische naweeën te voelen (‘I can’t walk in character, I can’t act in any way’). Niet alles mag dan even sterk klinken, een hoopvolle stap richting volledig herstel is Losing Sleep zeker wel en dat is in dit geval het allerbelangrijkste. RAYMOND ROTTEVEEL
Bron: www.oor.nl
Gepubliceerd op Muziekwereld: 12 oktober 2010
|
|