Doris Brendel - The last adventure (Waardering Muziekwereld) 9
In onze vorige bespreking maakten we al gewag van het enorme talent van Doris Brendel. Rootstime had toen ook de gelegenheid in avant-première een paar tracks te kunnen beluisteren van haar nieuwe album en we waren er al dadelijk in de ban van. “The Last Adventure”, want daarover gaat het hier, is nu op de markt en lost al onze verwachtingen moeiteloos in. Het is een perfect bewijs geworden van het kunnen van deze dame. Een gevarieerd album met verschillende invloeden die je meermaals in één en hetzelfde nummer kan terugvinden. Pop, rock, Keltische invloeden…you name it. Het is onmogelijk een genre te kleven op dit album maar alle songs boeien van het begin tot het einde. Ik zou haar nog het vrouwelijke antwoord op Radiohead durven te noemen met als illustratie het briljante nummer “ Work In Progress”. De variatie op dit album is magistraal geproduceerd en de songs vloeien haast vlekkeloos in mekaar, uitgekiende arrangementen en fantastische vocale prestaties. De zangeres, misschien nog het meest bekend uit haar periode bij The Violet Hour, heeft met deze release een groots album op de markt gebracht. Met haar kenmerkende hese stem, als je toch een vergelijking wilt denk aan Skin de frontvrouw van Skunk Anansie, laveert ze behendig door de 12 songs. Doris, dochter van de veelgeprezen pianist Alfred Brendel, is ook een getalenteerd liedjesschrijfster, alle twaalf nummers zijn van haar hand, en ze verwoordt verdriet, vreugde, wraak, spijt en/of woede op een magistrale wijze. Alle emoties, zwoel, bijwijlen uitdagend gezongen vormen de rode draad in haar uitstekende teksten. Opener van dienst “What Are You Saying”, opent met een Led Zeppelin intro en wordt door het samenvoegen met Ierse folkinvloeden een unieke combinatie, prachtig gewoon. Dat Keltische element vind je verder nog weer op “My Latest Fantasy” bijvoorbeeld met zware drum beats en furieuze instrumentengebruik : flageolet ! de vlucht suggererend naar een betere (droom) wereld. De titelsong is een opzwepende track geworden met uitstekend pianowerk terwijl de snarenliefhebbers op hun wenken zullen bediend worden op “Be My Guitar” compleet met zware gitaarsolo en jazzy basgitaar, oude blues nooit ver weg en nog “Get A Life” met scheurende punkintro. Die boeiende riffs van meester-gitarist David Beeson vind je ook nog op het soulvolle “I'm Not Old I'm Experienced”, met die héérlijke sensuele teksten pakkend gebracht door Doris. Je zou zweren dat Muse meewerkt op “Why Are You Still Here” en de combinatie van Brendels stem met de zware gitaar op de achtergrond werkt aanstekelijk. Hoewel we van alle songs op dit prachtig album onder de indruk zijn hebben we een extra boontje voor “Work In Progress”, een song die in tegenstelling tot wat de titel laat vermoeden voor ons absoluut de perfectie heeft bereikt. Het donkere sfeertje, de beukende bas en Doris’ vocale prestatie doen ons het bordje met 10 de lucht insteken. Brendel slaagt erin om op elke cd van haar een wereldnummer te plaatsen, het was zo op voorganger “Driving” met “Sorry” en het is nu weer niet anders met dit nummer. Pure klasse deze dame. We love ya, Doris!
(Bluesyluc)
Bron: www.rootstime.be
Gepubliceerd op Muziekwereld: 14 februari 2011
|
|