Donna Beasley - Under the rushes (Waardering Muziekwereld) 8

Uit het ruwe berggebied van de oostelijke Noord-Amerikaanse Appalachians bereikt ons een verrassend mooie nieuwe plaat van zangeres Donna Beasley, een singer-songwriter die over een opvallend stemgeluid beschikt. In haar biografie schrijft ze dat ze gewerkt heeft als AIDS-bestrijdster en als aanhangster van de Baptistische kerk ook van deur tot deur het geloof is gaan verkondigen. In de strekking van dat geloof was zowat alles verboden: naar films gaan kijken, naar rock’n’roll luisteren of zelfs als vrouw een broek dragen. Al die lang verboden dingen is ze op latere leeftijd op versnelde wijze dan maar gaan inhalen toen ze rebelleerde door jeans te gaan dragen en als 17-jarige een plaat van ‘The Doobie Brothers’ te kopen. Daarmee ging voor haar een totaal nieuwe wereld open; de wereld van de muziek die ze al een tijdje als haar favoriete omgeving is gaan beschouwen. Toch was ze al 30 jaar oud toen ze het aandurfde om haar eigen songs te gaan componeren op een gitaar die ze kocht van het geld dat ze gekregen had voor enkele oude trouwringen die ze had verpacht.In 2007 verscheen haar eerste album onder de titel “Good Samaritan”. Uit die titel blijkt haar religieuze keurslijf nog altijd, maar met de opvolger “Under The Rushes” is dat nu definitief allemaal verleden tijd. Op die cd staan elf songs waarvan ze er 8 helemaal alleen heeft geschreven en 3 andere nummers die samen met haar echtgenoot, gitarist en cd-producer Tom Spaulding werden gecomponeerd. De titeltrack “Under The Rushes” gaat over de verhalen die ze in haar jeugd hoorde over jonge meisjes die ongewild zwanger waren en hoe die problemen indertijd werden opgelost. De songonderwerpen zijn deze keer wat minder uit haar persoonlijke leven gegrepen dan op de eersteling en kunnen nu eerder een universelere betekenis worden toegedicht. Onze selectie favoriete songs uit het album luidt als volgt: het samen met Elisabeth Cook en Tim Carroll gezongen “Just What I’m Looking For”, het poppy “Really That Good”, de ballads “Can I Get A Ride” en “Nothin’s Ever Good Enough”, het akoestische “Wholly Satisfied” en het countryduet met Chuck Mead in “Makin’ Love” waarin banjo en viool voor de countrytyperende muzikale begeleiding zorgen. Het zou ons niet echt verwonderen als “Under The Rushes” het tot aan de top van de Americana- en rootshitparades zou brengen, want dit album van Donna Beasley heeft voor iedereen die deze muziekgenres genegen blijkt wel wat lekkers in huis.
(valsam)
Bron: www.rootstime.be
Gepubliceerd op Muziekwereld: 23 januari 2011