De Dijk - Scherp de zeis (Waardering Muziekwereld) 8
Scherp De Zeis is het negentiende album van De Dijk. Op de achttien voorgaande hebben ze ons nooit overvallen met een verrassende koerswijziging en dat doen ze ook op deze plaat niet. Relevant is de vraag hoe de state of mind van de muzikanten is na het plotselinge overlijden van hun compaan Solomon Burke, aan de vooravond van hun gezamenlijke optreden vorig jaar oktober in Paradiso. Een show die de opmaat had moeten zijn naar een gezamenlijke tournee door de VS en misschien nog wel veel meer. Zoals te zien is in de televisiedocumentaire Hou Me Vast gingen Huub van der Lubbe en de zijnen door alle stadia van ontreddering en vertwijfeling. Het einde van de band kon ternauwernood uit het hoofd worden gepraat. Scherp De Zeis is vooral de weerslag van het helingsproces. Het besef van de vergankelijkheid en ook het realiseren hoe bijzonder het is te spelen in een band die al dertig jaar succesvol is en een mooi oeuvre heeft opgebouwd. Het ontdekken ook dat het op de planken brengen van hun geesteskinderen hun lotsbestemming is. ‘Je kan de blues wel willen verlaten, maar de blues verlaat jou niet’, is de sleutelzin op Scherp De Zeis. Los van het verhaal van de plaat mag je bij zo’n negentiende album de vraag stellen hoeveel nummers er over pakweg vijf jaar nog in de liveset zullen zitten of nog wel eens voorbij zullen komen op Radio 2. De single Ik Jou En Jij Mij is zo’n lekkere stamper à la Dansen Op De Vulkaan waar de Amsterdammers het patent op lijken te hebben. De Blues Verlaat je Niet en Laat Het Niet Over Zijn raken de essentie van de band en zijn bij voorbaat klassiekers, terwijl Wil Je Winnen en Anders Dan Je Dacht ongetwijfeld gebruikt gaan worden onder portretten van sporters bij wie het even tegen zit. Een goede score dus. De Dijk heeft weer bijgetekend en daar mogen we blij om zijn. JAN VAN DER PLAS
Bron: www.oor.nl
Gepubliceerd op Muziekwereld: 10 november 2011
|
|