Carrie Tree - Home to the invisible   (Waardering Muziekwereld)  8½

Carrie Tree - Home to the invisible

De uit Brighton afkomstige Britse songsmid Carrie Tree wist onze aandacht in eerste instantie vooral te trekken met een toch wel als hoogst apart te bestempelen cover. Haar werkelijk magistrale, van alle overbodige franje ontdane lezing van de Portishead-hit “Glorybox” meer bepaald. Hoe de jonge Engelse zich dat indertijd ook door ons heel erg gesmaakte nummer eigen maakte sprak meteen tot onze verbeelding. En dus dompelden we ons ook met het nodige plezier onder in haar nieuwe album “Home To The Invisible”.

Die plaat bleek op de keper beschouwd vol te staan met eerder delicate folkliedjes die het toelieten levenslijnen te trekken richting onder anderen Joni Mitchell, Nick Drake en John Martyn. We hebben het dan over dingen als het buitengewoon breekbaar aandoende openingsnummer “Never Said Goodbye”, “Better Next Time” en andere. Her en der bleken er ook uitlopers te vinden tot in Zuid-Afrika. Zo reisde Tree voor het inblikken van “Mama Kita” bijvoorbeeld naar Durban af. Daar verbleef ze zo’n twee weken en werkte ze samen met onder meer zangers Albert Mazibuko van Ladysmith Black Mambazo en Zamo Mbutho uit Miriam Makeba’s band. Het behoeft allicht geen betoog, dat het resultaat dan ook zeer authentiek aanvoelt. Net als “Graceland” van Paul Simon een heel mooi voorbeeld voor de stelling dat een botsing tussen diverse culturen niet altijd tot grote stukken hoeft te leiden.

Andere opvallende momenten op “Home To The Invisible”: het op wel heel subtiele wijze met wat elektronische geluiden besprenkelde “Perfectly Cast”, het wat levendiger dan het merendeel van de songs hier ingevulde “Wild Winds” en de voor de mens Tree naar verluidt behoorlijk karakteristieke “Water Song”. Stuk voor stuk ideale kompanen voor in de late uurtjes.

Bron: www.ctrlaltcountry.be

 

Gepubliceerd op Muziekwereld: 19 juli 2014

Listen tracks

Video

Website

Terug naar Hoofdindex

 

Free counter and web stats