Carl Verheyen - Mustang run  (Waardering Muziekwereld) 8

Carl Verheyen - Mustang run

Carl Verheyen, meest bekend van zijn avontuurtjes bij Supertramp, heeft net een nieuwe soloplaat uitgebracht. Na zijn vertrek bij Supertramp wist Carl een schitterende 40-jarige muzikale carričre op te bouwen en sindsdien is hij de trotse eigenaar van maar liefst elf cd’s en enkele live dvd’s die wereldwijd gereleased werden. Maar hij is niet alleen muzikant, hij geeft ook gitaarlessen aan de Thornton School of Music, een school die opereert onder de vleugels van de universiteit van Zuid-Californië. En met lettertjes op papier te zetten heeft hij het ook niet moeilijk, ‘Improvising Without Scales’ en ‘Studio City’ zijn twee goed verkochte boeken die zijn naam dragen. Enkele muzikanten die Verheyen meermaals inhuurden waren de Gibb’s- broertjes en Cher.

Met ‘Mustang Run’, dat mogelijk werd gemaakt door een strak samenwerkingsverbond met Simon Philips (drums), Dave Marotta (bass), Jim Cox (Hammond B3) enz., vinden we elf nummers terug die een grote waaier van verscheidenheid  uitstralen. Carl wilde een compleet instrumentaal album uitbrengen, maar toch vonden we zang op ‘Bloody Well Right’, waarin de bottleneck de hoofdmoot uitmaakt. Voeg daar nog wat leuke saxscheuten aan toe en je krijgt een heerlijk zomers nummer. Van de instrumentale nummers onthouden we vooral het indrukwekkende ‘Taylor’s Blues’ en zeg nu nog eens dat een blanke geen blues kan spelen (of maken). Nog meer knappe riedeltjes passeren hier de revue: ‘Fusioneers Disease’ heeft een ietwat meer jazzy smaakje meegekregen terwijl het er bij ‘Last Days Of Autumn’ wat meer ingetogen aan toe gaat. Bij een album, waarop de vocalen zo goed als verbannen werden, horen zonder meer een Hammond B3 en wat koperblazers thuis. Carl weet van deze instrumenten goed gebruik te maken. Luister maar eens naar ‘Riding The Bean’, een wat meer uptempo bijdrage en ‘Fourth Door On The Right, dat ook hier weer die typerende jazzy klank op ons loslaat.
Dat Carl Verheyen een meestergitarist is, moeten we je niet meer van overtuigen. Ook enkele vrienden van hem waaronder Steve Morse, Albert Lee en Steve Lukather vinden Carl nog steeds een gitarist waar ze ontzettend veel bewondering voor hebben. En dat hebben wij hier ook maar je moet natuurlijk wel te vinden zijn voor een zo goed als compleet instrumentaal album. Carl is zo’n professional dat hij een cd weet af te leveren waar verveling en banaliteit volledig op ontbreken. Zeker geen meesterwerkje maar toch bijna.

Auteur: Alfons Maes (3˝)

Bron: Keys and Chords

Deeplink: http://www.keysandchords.com/cd-review-blog/carl-verheyen-mustang-run

 

Gepubliceerd op Muziekwereld: 18 september 2014

Listen tracks

Video

Website

 

Terug naar Hoofdindex

 

Free counter and web stats