Buddy Miller - The majestic silver strings (Waardering Muziekwereld) 9
Eén van de aller leukste cd’s van dit moment is – wat mij betreft – zonder enige twijfel Buddy Miller’s Majestic Silver Strings. Buddy Miller ontstijgt zichzelf (andermaal). Met dit project heeft hij een eerbetoon vervaardigd aan de klassieke cowboymuziek. Het soort muziek waarmee veel van zijn generatiegenoten zijn opgegroeid, muziek waarmee indirect de hedendaagse Americana mede zijn bestaansrecht aan heeft ontleent. Geen ruimte voor hoogdravend gedoe, maar vooral veel vakkundigheid en het hart op de juiste plaats. Zoals op deze plaat valt te beluisteren, muziek is meer dan plezier en ontspanning alleen. Muziek in de geest van Eddy Arnold, Roy Acuff, Charlie Louvin, Lefty Frizzell, Gene Aurty, Jimmie Rogers, Tex Ritter, George Jones en trekt het lijntje zo maar door. Miller heeft een zeer werkzame periode achter de rug sinds zijn Written in Chalk album. Een groot gedeelte van 2010 was hij één van de peilers van Robert Plant’s Band of Joy. Schitterend dat hij tijd heeft gevonden voor het uitwerken van dit project. Wat wellicht nog mooier is, is dat hij de medewerking van de nodige musici heeft weten te arrangeren. Naast de grote diversiteit aan zangeressen en zangers heeft hij een aantal van ’s werelds meest vooraanstaande gitaristen weten te strikken; Marc Ribot, Bill Frisell en Greg Leisz. Stuk voor stuk heren met een gigantische trackrecord. Wat wellicht het mooiste is van dit project is de onderlinge samenwerking. Nergens proef ik op deze plaat dat ergens een ego in de knoop komt. Het ene juweeltje wordt opgevolgd door het andere. Van de Tex Owens klassieker Cattle Call tot aan God’s Winged Horse. (een compositie van Julie Miller en Bill Frisell). Behalve schitterende bewerkingen van klassieke songs zoals No Good Lover (van Mickey Baker en Sylvia Vanderpool) is er ook ruimte voor eigen werk. Marc Ribot komt met een aantal ijzersterke bewerkingen van traditioneel erfgoed, hetgeen de afwisseling binnen deze plaat enorm ten goede komt. Bury Me Not On The Lone Prairie zindert van spanning. Waarvoor een aantal Silver Stings wel niet goed kunnen zijn. En dat ze Majestic zijn lijkt me vanzelfsprekend. Luisteren deze handel, want dit is meer dan goud van oud, of oud goud in een nieuw jasje.
Rein van den Berg
Bron: http://www.johnnysgarden.nl/
Gepubliceerd op Muziekwereld: 28 april 2011
|
|