Brianna Lea Pruett - Gypsy bells   (Waardering Muziekwereld)  7+

Brianna Lea Pruett - Gypsy bells

Hoewel deze uit North Carolina afkomstige native American met “Gypsy Bells” al aan haar zesde release toe is, kun je deze CD als haar eerste volwaardige plaat beschouwen. Al wat in de voorbije tien jaar voorafging, waren demootjes, ep'tjes, singles en eenmalige dingen, waaruit blijkt dat deze veelzijdige jongedame al een tijdje op zoek is naar de perfecte combinatie van artistieke expressievormen waar ze mee bezig is. Ze is niet alleen zangeres, maar ook fotografe, schilderes, grafica en dichteres. Iemand die bezig is met Kunst dus en die, vanwege haar Indiaans bloed, niet toevallig bij Canyon Records terecht kwam.

Gevaarlijk, zo'n multidisciplinariteit, want al veel te vaak moest ik dan vaststellen dat mensen van alles een beetje kunnen, maar in geen enkele discipline echt uitblinken. Ampele beluistering van deze plaat, laat mij toe te concluderen dat het met Brianna niet zo'n vaart zal lopen: ik heb de indruk dat ze heel lang nadenkt over de dingen die ze doet en dat ze niet in zeven sloten tegelijk trapt. In casu levert dat een fijne, hedendaagse folkplaat op, die allicht niet veel rimpels in de vijver zal veroorzaken, maar die ook op geen enkel moment stoort.

Vraag is natuurlijk, of dat genoeg is om zich van de rest van de massa te onderscheiden? Ik denk van wel: de dame heeft een echte folkstem, weet mooie melodieën te schrijven en kleurt die op simpele, fraaie wijze akoestisch in. Geen trucks, geen overdubs, geen studiotovenarij, niks anders dan het pure product, dat ergens in het midden tussen Emmylou Harris en Buffy Sainte Marie te situeren valt en dat ook niet echt uitschieters bevat of tracks die je op single de wereld zou insturen.

De plaat bevat een dozijn zelfgeschreven, reflectieve songs over de Liefde, het Leven, de Natuur...die typische folkthema's, die hier middels mooie liedjes bezongen worden. Dat er op geregelde tijdstippen gebruik gemaakt wordt van allerhande rietblazers, draagt onmiskenbaar bij tot het scheppen van een bepaalde folksfeer, die haaks staat op de tirannie van de haast, waar wij Westerlingen van de wieg tot het graf onder gebukt gaan.

Een onthaastingsplaat dus, zo eentje waar je moet voor gaan zitten en die je 40 minuten op je moet laten afkomen, als een klaterende douche na een stoffige werkdag. Mooie plaat, maar enkel bedoeld voor mensen die het allemaal eens wat rustiger, trager en vooral bewuster willen laten verlopen.

Auteur: Dani Heyvaert

Bron: http://www.rootstime.be/CD%20REVIEUW/2014/AP1/CD48.html

 

Gepubliceerd op Muziekwereld: 29 mei 2014

Listen tracks

Video

Website

Terug naar Hoofdindex

 

Free counter and web stats