Blaudzun - Heavy flowers (Waardering Muziekwereld) 9
Het kan raar lopen in de popbusiness. Maakt Blaudzun twee prachtige cd’s waarop ie pijn verpakt met meeslepende melodieën, is het toch die ene minuut in De Wereld Draait Door – waarin hij, zichzelf op de ukelele begeleidend, op ingetogen wijze Shout van Tears For Fears vertolkt – die hem bij een breed publiek alsnog de verdiende belangstelling oplevert. Singer-songwriter, documentairemaker en wielerfanaat Johannes Sigmond, alias Blaudzun werkt en toert al jaren met een band. Voor zijn derde album had hij het plan opgevat om nagenoeg solo een klassieke singer-songwriterplaat over het einde der tijden te maken. Slechts in een paar soberder gearrangeerde liedjes is dat gelukt. In de overige tracks kregen de bandleden (waaronder broer Jacob op lapsteel, maar ook een pak strijkers) alsnog een afgewogen rol. Toch zijn het de (folk)songs waarin Blaudzun zich karig laat bijstaan door banjo, ukelele, toetsen of strijkers (Monday, Heavy Flowers) die het meeste indruk maken. In het sober openende, maar majestueus opgebouwde vlaggenschip We Both Know leidt dat uiteindelijk tot een prachtige climax met een voltallig meefluitende band. Schepen vergaan nog wel eens bij de graag rond water vertoevende Blaudzun, zijn melodieën worden er – getuige het in twee versies aanwezige Elephants – niet minder zwierig van. Altijd al speelde dood en verderf een grote rol in zijn songs, nu handelen ze over aftakeling, verval, afscheid nemen en toch ook de drang om opnieuw te beginnen. Dat Blaudzun door zowel de instrumentenkeuze als zijn karakteristieke stemgeluid nog wel een met David Eugene Edwards (16 Horsepower) zal worden vergeleken, dat moet dan maar. Bloedstollend mooi blijft dit doorbraakalbum wel.
Willem Jongeneelen
Bron: www.oor.nl
Gepubliceerd op Muziekwereld: 2 februari 2012
|
|