Paul Simon

 
Paul Frederic Simon (Newark (New Jersey), 13 oktober 1941) is een Amerikaans singer-songwriter. Van 1964 tot 1970 vormde hij de helft van het duo Simon & Garfunkel en sinds 1970 is hij soloartiest, naast incidentele reünies met Garfunkel. Simon scoorde diverse hits, waaronder "Late in the evening" en "Fifty ways to leave your lover". Simon maakte tot en met 2016 dertien soloalbums, de bekendste daarvan is het met Zuid-Afrikaanse musici gemaakte Graceland uit 1986, waarop ook de hitsingle "You can call me Al" te vinden is.

Biografie

Paul Simons ouders, Belle en Louis, waren Hongaarse immigranten die in de jaren dertig vanwege de Holocaust naar de Verenigde Staten vluchtten. Louis Simon werkte als contrabassist voor de radio in Boedapest. In de Verenigde Staten werkte hij onder de naam Lee Sims voor een radiostation in Newark en trad hij op in orkesten in televisieprogramma's als Arthur Godfrey and His Friends, The Jackie Gleason Show en The Garry Moore Show. Belle Simon was lerares op een basisschool in New York. Ze gaf tevens privéles in het bespelen van diverse muziekinstrumenten, waaronder de harp. Na de geboorte van Pauls vier jaar jongere broer Eddie verhuisde het gezin naar Kew Gardens in Queens.

Aan het eind van de jaren vijftig vormde de toen zestienjarige Simon met schoolvriend Art Garfunkel het duo Tom & Jerry, een naam die zij ontleenden aan de populaire tekenfilmreeks Tom and Jerry. Zij scoorden een kleine hit in de Verenigde Staten met hun eerste single, "Hey Schoolgirl", maar verder succes bleef nog uit. Met Jerry Landis als artiestennaam sloot Simon zich in de zomer van 1961 aan bij een zanggroep, Tico and the Triumphs, die verder bestond uit Mickey Borak, Marty Cooper en Gail Lynn. Hun single "Motorcycle", die Simon tevens produceerde, bereikte de 99ste plaats in de Billboard Hot 100. In 1964 ging deze groep uit elkaar.. Simon en Garfunkel kwamen weer bijeen. In oktober 1964 bracht Columbia Records hun debuutalbum Wednesday Morning, 3 AM uit. Het album leverde geen succes op. CBS Records bracht in 1965 in het Verenigd Koninkrijk het eerste soloalbum van Simon uit, getiteld The Paul Simon Songbook. In oktober 1965 werd een nieuwe versie van het liedje "The Sound of Silence" van het debuutalbum van Simon and Garfunkel als single uitgebracht. Het leverde hen een Amerikaanse nummer één-hit op. In de jaren zestig namen zij verder de albums Parsley, Sage, Rosemary and Thyme (1966), en Bridge over Troubled Water (1970) op. Ook de soundtrack van de film The Graduate (1967) bevat veel van hun muziek, waaronder het lied "Mrs. Robinson".

Simon (links) en Garfunkel (rechts) arriveren op Luchthaven Schiphol in 1966.

 

Solocarrière vanaf 1970

Het duo ging in 1970 uit elkaar, waarna Simon onmiddellijk begon aan de opnamen van zijn tweede soloalbum. Dit album, getiteld Paul Simon, werd in 1972 uitgegeven. In de jaren daarna volgen "There Goes rhymin' Simon" (1973), Still crazy after all these years (1975) en Hearts and bones (1983).

Behalve als vernieuwer van de (Amerikaanse) folkmuziek, heeft Simon - in de tweede helft van zijn carrière als solo-artiest - faam verworven als behendig improvisator bij de vermenging van niet-westerse muziekstijlen met zijn eigen westerse interpretatie. Hiervoor verblijft hij een tijdje in die andere cultuur: Graceland uit 1986, na een verblijf van ongeveer twee weken in Zuid-Afrika, is hiervan een bijzonder resultaat. Op deze plaat staan hits als "Homeless" (gedeeltelijk in het Zoeloe), "Boy in the Bubble" en "Diamonds on the Soles of Her Shoes". Ladysmith Black Mambazo, een van de bands die meewerkten, werd door het album populair. Simon was de eerste internationale artiest die in Zuid-Afrika een concert gaf nadat de Verenigde Naties de boycot van dit land, die zij vanwege de apartheid aldaar instelde, had opgeheven. Het concert vond op 11 januari 1992 plaats in Johannesburg.

Rhythm of the Saints uit 1990 volgde het recept van Graceland, ditmaal met Zuid-Amerikaanse rootsmuzikanten. Het album werd minder goed ontvangen, al werd The Obvious Child een kleine hit. Voor de musical Songs from the Capeman uit 1997 putte Simon uit een reeds bestaand amalgaam van stijlen, namelijk de mix die sinds 1920 in New York was ontstaan uit populaire Amerikaanse muziek en de door Puerto Ricaanse immigranten meegebrachte en verder ontwikkelde latinmuziek (onder meer salsamuziek). Voor Songs from the Capeman zocht Simon de medewerking van Puerto Ricaanse muzikanten, onder wie Marc Anthony.

In 2004 verschenen Simons soloalbums uit de periode 1972-2000 in een geremasterde heruitgave. De oorspronkelijke albums werden uitgebreid met demo's en alternatieve takes. In mei 2006 volgde het album Surprise, dat Paul Simon met producent Brian Eno opnam. Volgens criticus Kelefa Sanneh zorgden Eno's sonische landschappen voor enige verlichting in wat "een tamelijk sombere collectie liedjes" is, al voegde Simon ook het favoriete "Father and daughter" toe, bekend van de animatiefilm "The Wild Thornberrys Movie".

In 2011 werd het album So Beautiful or So What uitgebracht, volgens Sanneh een hoogtepunt in Simons carrière.

In 2012 toerde Simon door Europa ter gelegenheid van het vijfentwintigjarig jubileum van zijn album Graceland. De tournee begon met een optreden tijdens het festival Hard Rock Calling in Hyde Park in Londen.[6] Op 17 juli trad hij op in België en op 18 juli (Nelson Mandela-dag) in het Ziggo Dome te Amsterdam. Hij werd onder meer begeleid door trompettist Hugh Masekela en muzikanten die indertijd op Graceland speelden, zoals Ray Phiri en de groep Ladysmith Black Mambazo.

In 2015 vond een tour plaats samen met Sting waarbij ook Amsterdam en Antwerpen werden aangedaan.

In juni 2016 verschijnt "Stranger to Stranger", Simons dertiende soloalbum. Volgens criticus Kelefa Sanneh van tijdschrift The New Yorker is dit album, dat elf nummers telt, "vrolijker en grappiger dan zijn recente voorgangers - zijn meest dansbare muziek in decennia." Co-producer is Roy Halee, die aan alle albums van Simon en Garfunkel meewerkte en door Simon voor dit album werd benaderd vanwege zijn vermogen om echo te creëren, aldus verklaarde Simon tegenover het blad Rolling Stone. Volgens het tijfschrift kenmerkt het album zich niet alleen door echo en ritme - de Italiaanse elektronische danceartiest Clap!Clap! leverde de beats voor drie tracks - maar gaan deze elementen een fusie aan met Afrikaanse houtblazers, Peruviaanse drums, een gospelkwartet, alsmede blazers en synthesizers. De teksten zijn vaak geestig: zo handelt het nummer "Wristband" over een rockster die vanwege het niet dragen van een polsband de toegang tot zijn eigen concert wordt geweigerd.

Paul Simon in 2007

 

Discografie

Albums

Album met eventuele hitnotering(en)
in de Nederlandse Album Top 100

Datum van
verschijnen

Datum van
binnenkomst

Hoogste
positie

Aantal
weken

Opmerkingen

The Paul Simon Song Book

1965

-

     

Paul Simon

1972

26-02-1972

4

13

 

There goes rhymin' Simon

1973

02-06-1973

6

7

 

Paul Simon in concert: Live rhymin'

1974

-

   

Livealbum

Still crazy after all these years

1975

18-10-1975

13

30

 

Greatest hits, ect

1977

24-12-1977

19

17

Verzamelalbum

One trick pony

1980

30-08-1980

3

13

Soundtrack

Hearts and bones

1983

12-11-1983

13

10

 

Graceland

1986

13-09-1986

1(22wk)

120

 

Negotiations and love songs 1971-1986

1988

05-11-1988

18

14

Verzamelalbum

The rhythm of the saints

16-10-1990

27-10-1990

2

24

 

Paul Simon's concert in the park - August 15, 1991

1991

16-11-1991

27

7

Livealbum

Songs from the capeman

13-11-1997

29-11-1997

30

17

Soundtrack

Greatest hits - Shining like a national guitar

12-05-2000

27-05-2000

12

22

Verzamelalbum

You're the one

2000

14-10-2000

41

7

 

The studio recordings

2004

-

   

Verzamelbox

Surprise

04-05-2006

13-05-2006

20

12

 

The essential Paul Simon

13-07-2007

18-08-2007

26

11

Verzamelalbum

So beautiful or so what

08-04-2011

16-04-2011

6

20

 

Graceland - 25th Anniversary edition

01-06-2012

09-06-2012

18

3*

 

 

Website: http://www.paulsimon.com/

Recensie nieuwste cd Stranger To Stranger: http://www.muziekwereld.com/paul_simon.3.htm

 

terug naar Hoofdindex