Biografie - Lenny Kuhr

 

 

Loopbaan

Van Cabaret der Onbekenden tot Eurovisiesongfestival

In 1967 won Lenny Kuhr het Cabaret der Onbekenden in Eindhoven met het nummer Laat maar waarvoor Armand de tekst schreef. Het werd haar eerste single, uitgegeven op het Philips label. In datzelfde jaar maakte ze ook haar televisiedebuut in het VARA-programma Nieuwe liedjes, geregisseerd door Nico Knapper. Knapper was onder de indruk van haar talent en zou Kuhr, samen met zijn vrouw Jeanine, tijdens de eerste jaren van haar carrière begeleiden. Vier dagen na haar negentiende verjaardag won ze, begeleid door Piet Souer op gitaar, het nationale songfestival in het Scheveningse Circustheater met De troubadour, een eigen compositie op tekst van David Hartsema. Een maand later, op 29 maart 1969, werd zij samen met Lulu (Verenigd Koninkrijk), Frida Boccara (Frankrijk) en Salomé (Spanje) winnares van het Eurovisiesongfestival in Madrid. Gedurende dat hele jaar trad ze ook op in de Harlekijn voorstellingen van Herman van Veen. In november ontving Lenny Kuhr een Zilveren Harp van Stichting Conamus, een aanmoedigingsprijs die dat jaar voor het eerst werd uitgereikt.

Internationale carrière

Na haar songfestival overwinning kreeg Lenny Kuhr een internationaal platencontract bij Phonogram in Frankrijk. In de vroege jaren 70 was ze dan ook voornamelijk actief én succesvol als Franstalig zangeres. Begin 1970 tourde Lenny Kuhr door Frankrijk in het voorprogramma van George Brassens. Ze bleef ook deelnemen aan internationale songfestivals. Zo won ze in 1971 het songfestival van Viña del Mar in Chili waarbij ze Frankrijk vertegenwoordigde, werd ze tweede op het Sopotfestival in Polen en deed ze in 1972 mee aan het Rose d'Or d'Antibes festival (prijs voor beste uitvoering). Eind 1971 scoorde ze een Franse top 10 hit met haar versie van Roberto Carlos' Jesus Cristo waarvan meer dan 100.000 exemplaren verkocht werden. In 1972 ontving Kuhr een Edison voor haar tweede elpee De zomer achterna (1971) in de categorie Nederlands vocaal. In datzelfde jaar bracht ze ook haar enige Franstalige album uit Tout ce que j'aime. Het van dit album afkomstige Les enfants, opgenomen met Les Poppys, werd in Nederland een hit. Een jaar later behaalde ze een hoge hitnotering in Franstalig Canada met Vivre, gevolgd door een tournee en tv-optredens aldaar. In het voorjaar van 1974 maakte Lenny Kuhr een tournee door Japan. Tijdens het WK '74 bracht ze, op een feest voor de Oranje selectie, een ode aan bondscoach Rinus Michels getiteld De Generaal, op de melodie van De Troubadour. Niet lang daarna kwam haar vijfde studio album, God laat ons vrij, uit dat met Kom liefste geef me je een hand een bescheiden top 40 hit opleverde. Een poging om met Engelstalig repertoire door te breken strandde weliswaar na de tweede single (Searching) maar hetzelfde nummer leverde met een Franstalige tekst (Cet amour c'est ta vie) opnieuw een hitnotering in Canada op. In het seizoen 1977-1978 ondernam Lenny Kuhr een solo theatertoer met voornamelijk Nederlandstalige chansons en akoestische begeleiding, een "vrij ambitieus waagstuk", omdat er voor deze theatervorm in Nederland geen traditie bestond. De muzikanten uit haar band vormden na de toer de popgroep Braak. In 1978 verscheen tevens haar laatste Franstalige single Y'a pas de quoi en faire une chanson.

Visite

Eind 1978 tekende Lenny Kuhr een nieuw contract met platenmaatschappij CNR. De eerste door Bart van der Laar en Francis Goya geproduceerde single Eenmaal in je leven (1979) bereikte de hitparades niet. Maar in 1980 scoorde ze samen met Les Poppys haar grootste hit in Nederland en Vlaanderen met het lied Visite op een tekst van Herman Pieter de Boer. Het album Dromentrein kreeg de gouden status (meer dan 50.000 exemplaren verkocht) en leverde met Maar ja nog een tweede Top 40 hit op. De jaren daarop verschenen een aantal albums en singles die het succes van Visite niet konden evenaren. In de jaren 1984-1985 bracht ze geen nieuw materiaal uit. Wel toerde ze met haar toenmalige partner Herman Pieter de Boer (en Freek Dicke, sinds 1978 haar vaste begeleider op gitaar) door Nederland met de Kuhr & De Boer Show, een theaterprogramma met liedjes, verhalen, sketches en poëzie.

Quo Vadis

Eind 1986 sloeg Lenny Kuhr een andere weg in met de elpee Quo Vadis. Een album over, zoals ze het later omschreef, "spiritualiteit, gewoon verwoord, in normale taal, poëtische taal [...] niet gelieerd aan welk geloof dan ook". Omdat de platenmaatschappijen het risico niet aandurfden, bracht ze het album in eigen beheer uit. Het bleek een koers die ze zou blijven volgen. In 1990 kwam het album De Blauwe Nacht uit, geproduceerd door Kees Buenen. De CD verscheen op het Free platenlabel, waarmee Free Record Shop eigenaar Hans Breukhoven "kwaliteitsartiesten van eigen bodem die tussen de wal en het schip vallen" een kans gaf. In 1992 begon Lenny Kuhr met gitarist Freek Dicke een nieuwe theatertour getiteld Heilig Vuur. Datzelfde jaar verscheen de gelijknamige CD met een selectie uit het concertprogramma.

40 Jaar verliefd

Ter gelegenheid van haar veertigjarig jubileum als zangeres nam Lenny Kuhr in mei en juni 2007 een live-cd op met veertig nummers, getiteld 40 jaar verliefd. Tijdens de presentatie van dit album op 9 oktober 2007 in Eindhoven werd Lenny Kuhr benoemd tot Ridder in de Orde van Oranje-Nassau. Ter gelegenheid van haar jubileum en haar relatie met de stad Eindhoven ontving zij op 14 oktober 2007 uit handen van burgemeester Gerrit Braks de Vriendschapspenning van de stad Eindhoven. Ze speelde haar jubileumprogramma 40 jaar verliefd tijdens het theaterseizoen 2007-2008. Wegens groot succes werd het programma geprolongeerd tijdens het theaterseizoen 2008-2009 in combinatie met een korte tournee van het programma Lenny Kuhr zingt Schubert en ander moois met werk van Schubert en Jules de Corte.
Gedurende het theaterseizoen 2009-2010 was Kuhr met twee nieuwe programma's te zien in de theaters van de Lage Landen: Troubadours van alle tijden (met Ralph Rousseau op viola da gamba) en Dichtbij (theaterseizoen 2010-2011 reprise van beide programma's). In 2010 verscheen, ter gelegenheid van haar zestigste verjaardag, haar eerste dvd Mijn liedjes, mijn leven met een bonus-cd die niet eerder uitgebracht materiaal bevat.

Spijt en Liefdeslied

In de eerste aflevering van Ali B op volle toeren op 5 januari 2011 bracht ze het lied 'Spijt', het antwoord van een moeder op 'Mama sorry' van rapper Keizer. Volgens de formule van het tv-programma maken de Nederlandse artiest en de rapper hun eigen versie van een hit van de ander: Kuhr maakte derhalve haar versie van Mama Sorry terwijl Keizer de hit De troubadour (1969) in een rapjasje goot. Deze versie bereikte de nummer 50 in de Single Top 100.

In het najaar van 2011 verscheen haar cd 'Liefdeslied' met onder meer drie liederen van de Spaanse dichter Federico García Lorca (vertaald door Bart Vonck). Met het gelijknamige programma (begeleid door gitarist Cor Mutsers en bassist Mischa Kool) was ze te zien in de Nederlandse en Belgische theaters. In DWDD Recordings zong Lenny een lied van Amália Rodrigues. In 2012 is Lenny Kuhr één van de deelnemers aan Mattheüs Masterclass (EO).

In 2017 won zij bij de Buma Awards de Lifetime Achievement Award voor haar gehele oeuvre.

Privé

Haar eerste huwelijk was in 1974 met de Israëlische kno-arts die haar neus repareerde nadat ze in mei 1973 slachtoffer was geworden van mishandeling op het station van Haarlem. Het voorval leidde tot Kamervragen over de toenemende agressie in treinen en op stations. Samen kregen ze twee dochters, in 1975 en 1980. Van 1981 tot 1993 was Lenny de partner van de (tekst)schrijver Herman Pieter de Boer. In 2003 is ze opnieuw getrouwd.

Haar zus Ine is eveneens zangeres en daarnaast ook actrice.

 

Discografie

Albums

Album(s) met eventuele hitnoteringen in
de Nederlandse Album Top 100

Datum van
verschijnen

Datum van
binnenkomst

Hoogste
positie

Aantal
weken

 

De troubadour

1969

     

 

De zomer achterna

1971

     

 

Tout ce que j'aime / Les Enfants

1972

     

 

De wereld waarvan ik droom

1972

     

 

God laat ons vrij

1974

     

 

'n Dag als vandaag

1976

     

 

Dromentrein

1980

05-04-1980

3

25

 

Avonturen

1981

23-05-1981

39

3

 

Oog in oog

1982

     

 

De beste van Lenny Kuhr

1983

     

 

Quo vadis

1986

     

 

Lenny Kuhr

1988

     

 

De blauwe nacht

1990

     

 

Het beste van Lenny Kuhr

1990

     

 

Heilig vuur

1992

     

 

Altijd heimwee

1994

     

 

Gebroken stenen

1997

     

 

Stemmen in de nacht - zoals zij Schubert zingt

1997

31-01-1998

70

5

 

Oeverloze liefde

1999

     

 

Visite

2000

     

 

Fadista

2001

     

 

Hollands glorie

2001

     

 

Op de grens tussen jou en mij

2004

     

 

Pantha rei

2005

     

 

40 jaar verliefd

2007

     

 

Hollands glorie

2010

     

 

Mijn liedjes mijn leven

2010

     

 

Liefdeslied

2011

     

 

Wie ben je

2013

     

 

Gekust door de eeuwigheid

2017

       
 Het lied gaat door                                                2019

 

Website: http://www.lennykuhr.com/

 

terug naar Index