The Veils
Finn Andrews begint de band in Londen in 2001. Hoewel de band in hetzelfde jaar al een platencontract krijgt, duurt het nog ruim twee jaar voordat het debuutalbum The Runaway Found er is. Begin 2006 is het tweede album van de band uitgekomen: Nux Vomica.
Finn Andrews is
de zoon van keyboardspeler Barry Andrews. Hoewel hij opgroeit met muziek ziet de
jonge Andrews zichzelf toch eerder schilder dan muzikant worden. Hij verhuisd
met zijn moeder vanuit Engeland naar het platteland van Nieuw-Zeeland. Pas nadat
hij daar in contact komt met de lokale folk scene raakt hij geïnteresseerd in
muziek.
Razende start
Als Andrews 18 is verhuisd hij terug naar Londen. Hij raakt al snel bevriend met
de toekomstige leden van de band: Ben Woollacott (drums), Adam Kinsella (bas) en
Oliver Drake (gitaar). Het is dan 2001. Binnen een paar maanden zijn The Veils
een feit en aan het eind van het jaar hebben ze een contract bij het label Rough
Trade voor het opnemen van een eerste album.
Ruzie
Door artistieke verschillen en discussies over afspraken in het contract volgen
er twee jaar vol ruzie, voordat begin 2004 het debuutalbum
The Runaway
Found uitkomt. Daarna is de onenigheid
binnen de band nog niet voorbij, want twee maanden later meldt Andrews dat de
andere bandleden The Veils verlaten hebben. Toch komt er een nieuw album aan,
waar buiten Andrews geen van de vroegere bandleden aan meewerkt.
Nux Vomica
Dat nieuwe album is nu, anno 2006, net uit. Nux
Vomica heet het. Meer dan op het eerste album zijn Andrews’
inspiratiebronnen duidelijk te herkennen:
Bob Dylan{/l}, Tom
Waits{/l} en Patti Smith, maar ook Suede en
Jeff Buckley{/l}.
Niet voor niets doet de hartstochtelijke muziek van de Veils denken aan de
melancholische muziek van bijvoorbeeld
Coldplay{/l}. En het nieuwe album is nog
hartstochtelijker dan het eerste.
The Veils staan in 2006 op zowel Pukkelpop als op Lowlands