Meest succesvolle zwarte groep van de jaren zestig. Vormen het vlaggenschip van het Detroitse Motown-label met hits als‘Where Did Our Love Go’, ‘Baby Love’ en ‘You Can’t Hurry Love’. The Supremes laten een geheel nieuw blank publiek kennismaken met zwarte soulmuziek. Zijn in 1959 onder de naam The Primettes begonnen als tieners met veel ambities: Florence Ballard, Mary Wilson, Betty Travis en Diane Ross. Eindigen in 1970 als Diana Ross and the Supremes met een afscheidsconcert in Las Vegas. Ross wordt superster, Ballard sterft berooid en gedesillusioneerd en de anderen blijven in wisselende bezettingen optreden als The Supremes.

De basis voor The Supremes wordt in 1959 in Detroit gelegd als de vijftienjarige Florence Ballard en de evenoude Mary Wilson elkaar voor het eerst bij een talentenshow ontmoeten. De manager van de plaatselijke mannelijke doowop groep The Primes zoekt een vrouwelijke tegenhanger en vraagt Ballard een groep te formeren. Ballard haalt Wilson en de zestien jaar oude Betty Travis erbij. Met de vijftienjarige Diane Ross, aanbevolen door een collega, zijn The Primettes compleet. 

Het kwartet doet kleine optredens in en om Detroit. Travis en Ballard moeten van hun ouders na enige tijd de groep verlaten om meer aan hun studie te doen. Barbara Martin komt in de plaats. Ballard keert na het behalen van haar diploma terug in de groep. Florence Ballard neemt alle leadvocals voor haar rekening. Ze heeft de beste en meest krachtige stem en volgens velen is het ook haar groep. 

De vier doen verscheidene pogingen om onder de aandacht te komen van de invloedrijke Motown-baas Berry Gordy, echter zonder succes. Wel mogen ze af en toe bij de Motown-studios achtergrondkoortjes inzingen. Ze maken als The Primettes een eerste singletje ‘Pretty Baby’, met op de B-zijde ‘Tears Of Sorrow’. 

In 1961 tekenen ze een contract bij Berry Gordy’s Tamla-label. Hij verlangt echter wel een andere groepsnaam. Ballard kiest voor The Supremes en Ross verandert haar voornaam in Diana. Hun eerste singles voor het label, waaronder ‘I Want A Guy’ en ‘Buttered Popcorn’, worden nauwelijks opgemerkt. 

Ross neemt een bijbaantje en Martin verlaat teleurgesteld de groep. Het hoogst eindigt in die periode ‘When The Love Light Starts Shining’: een nummer 23-notering in 1963. In 1964 schrijven Holland-Dozier-Holland, het schrijvers/producersteam van Motown, het nummer ‘Where Did Our Love Go’ voor The Marvelettes. Deze zien er echter niets in en The Supremes mogen het opnemen. De single schiet direct na de release naar de eerste plaats van de hitlijsten. 

Alle leadvocals komen nu voor rekening van Diana Ross. Zij wordt door Gordy meer en meer naar voren geschoven vanwege haar jonge, meer commerciële stemgeluid. Holland-Dozier-Holland blijven tot aan 1967 verantwoordelijk voor alle volgende hits van The Supremes. De songs kennen net genoeg variatie om spannend te blijven voor het publiek, maar behouden tegelijkertijd een herkenbare Supremes-sound. 

Andere artiesten van het Motown-label zijn niet onverdeeld gelukkig met de grote aandacht van Gordy voor The Supremes en hebben het idee dat hun tekort gedaan wordt. Ballard en Wilson vinden bovendien dat Ross wel heel erg veel naar voren geschoven wordt als het gezicht van de groep. 

Florence Ballard verlaat in 1976 gedesillusioneerd de groep en overlijdt een kleine tien jaar later, berooid en eenzaam. Cindy Birdsong neemt haar plaats in. De groep heet vanaf nu Diana Ross and The Supremes. De motors achter hun successen, Holland, Dozier en Holland verlaten echter in dezelfde tijd het label. 

Het succes blijft verder uit en in 1970 geven zij in Las Vegas hun laatste concert als groep. Diana Ross start een succesvolle solocarrière en de overgebleven Supremes gaan verder met Jean Terrel als nieuw lid. Ze brengen nog enkele singles uit, zoals ‘Nathan Jones’ en samen met The Four Tops ‘River Deep - Mountain High’. 

De groep gaat in 1977 officieel uit elkaar, maar treedt in wisselende bezettingen nog steeds op.